#şarkı

Eylül yaklaşırken

Eski sevgilim… yine buradayım. Bu gece evdeyim, annem erkenden yattı, ben de kendime bir çay demledim ama soğumasını beklerken yine sana daldım işte. Yaz bitiyor ya, hani şu akşamüstü hafif serinlik gelir, insanın içi…

Kütüphanenin o masası

Bugün o yolu tuttum yine. Kütüphanenin önünden geçerken ayaklarım durdu. İçeride kimse yoktu, masalar boştu. Senin oturduğun masa da boştu. İki yıl boyunca aynı masaya oturmuştun. Ben de karşına geçip kitap açmış gibi…

Yaz bitti sayılır. Akşam serinliği girdi içeri, perde kıpırdadı. Ben de kalktım, pencereyi kapattım. Sonra oturdum yine. Bugün o fotoğrafı açtım. Fotoğraf değil aslında, bi videodan kalma bi kare. O sokak, o saat, sen…

O şarkıyı yine açtım bu akşam. Hani şu, seninle ilk kez kulaklığı paylaştığımız gün çalan. Gözlerim dolmadı bu sefer, gerçekten. Sadece dinledim, sonuna kadar. Sonra albüme baktım, şu yarım kalmış olana; köşesi kıvrık…

Az önce mutfakta bir tabağı yıkıyordum, elim durdu. Senin sesin geldi aklıma. Bir şey söylememiştin, öylece duruyordun karşımda ama ben yine de duydum. Bu aralar böyle oluyor işte, en olmadık yerde çıkıp geliyorsun. Dün…

Gece yarısı oldu, ev sessiz, ben yine seni düşünüyorum. Normal mi bu ya? Üç yıl oldu. Üç yıl. Hâlâ aynı yerdeyim. Bugün bi kafede arkadaşımla oturuyordum. Kafamı kaldırdım, sen. Kapıdan girdin, kahveni söyledin…

Yine mi sen

Akşamüstü markete indim, kasada çalan o şarkı… ya o şarkı işte. Bir an elimdeki poşeti unuttum, kaldım öyle. Nefret ediyorum senden, biliyor musun? Ama gülümsemeden de geçemedim, salak gibi. 🙈 Dün gece de telefona…

Bugün yine o şarkı çıktı önüme. Yolda, vitrinin önünde. Durup kaldım. İnsanlar geçti, ben kaldım. Ben sana ne diyeyim şimdi ya. Hani nişanlanmışsın ya. Hani olmuş bitmiş. Ama o gün, o doğum gününde, o şarkı çalarken sen…

O fotoğraf

Sen gideli kaç ay oldu, ben saymayı bıraktım artık. Sabah gözümü açar açmaz yine o fotoğraf. Hani şu son çekildiğimiz, senin o mavi gömleğinle, benim de saçım rüzgârdan dağılmış hâlim. Gülüyordum ya orada, gerçekten…

O şarkıyı duyunca

Yine o şarkı çaldı. Bir kafenin köşesinde, kimse kimsenin sesini duymadığı bir saatte. Elimdeki bardağı bıraktım. Göğsümde o şey yine sıkıştı. Nefes almaya çalışıyorum, olmuyor. 😔 O geceyi hatırladım. Düğün salonu…

Bu saatte yine telefonun sesine uyandım. Sana bakmadan önce kendime kızdım, sonra yine baktım. Tabii ki sen değilsin. Tabii ki. Biliyorsun, bir yıl önce bu gece yarılarına denk gelirdin. Kapıyı çalmazdın, ertesi sabah…

Yarım Kalan Cümle

Bugün yine o şarkı çaldı, nereden çıktıysa. Ne zaman duysam aynı şey oluyor: o yaz akşamı, deniz kokusu, senin yanımda oturuşun. Sanki yıllar geçmemiş gibi geliyor bana, elli üç yaşında değilmişim gibi. Hâlâ o genç…

Bu gece yine o şarkı çıktı karşıma. Radyoda değil, telefonumda. Eski bir listede, aramadığım bir yerde. Parmaklarım durdu. Bir saniye bile sürmedi, göğsümün ortasında o şey yine sıkıştı. Bıçak gibi değil. Daha çok bir…

O gün

Çocuklar uyudu. Ben yine o fotoğrafın karşısındayım. Hani şu düğündeki... hatırlıyor musun, ben o gün elbisenin fermuarını çekememiştim de annem çekmişti. Sen uzaktan bakıp gülmüştün. Ben utanmıştım. 🙈 O gün ne kadar da…

O Şarkı Hâlâ Duruyor

Uyku tutmadı, kalktım. Biliyorum, o albümü açmasam iyi olacak... ama elim kendi kendine gitti işte. Açtım. Ve karşımda yine o fotoğraf. Kantin masası. İki bardak çay, yanında bir vapur bileti. Bilet hâlâ duruyor bu…