Bu saatte yine telefonun sesine uyandım.
Bu saatte yine telefonun sesine uyandım. Sana bakmadan önce kendime kızdım, sonra yine baktım. Tabii ki sen değilsin. Tabii ki.
Biliyorsun, bir yıl önce bu gece yarılarına denk gelirdin. Kapıyı çalmazdın, ertesi sabah bir mesaj, bir şarkı... “son kez” derdin, ben de inanırdım. İnanmak istiyordum belki de. Şimdi o şarkı hâlâ orada duruyor, açmıyorum. Ama silemiyorum da. Alaycı alaycı gülüyorum kendime, bir şarkı parçası kadar yer kaplıyorsun işte bende.
Bu sefer dönmedin. Ben de beklemiyorum sanıyordum. Yalan.
8,2
/ 10
Giriş yap, bu yazıya puan ver.
