Aşk Defteri
Özlem yazıları

Özlem Ayrılık

Bu gece yine o şarkı çıktı karşıma.

ankarali

· 2 dk okuma

Bu gece yine o şarkı çıktı karşıma. Radyoda değil, telefonumda. Eski bir listede, aramadığım bir yerde. Parmaklarım durdu. Bir saniye bile sürmedi, göğsümün ortasında o şey yine sıkıştı. Bıçak gibi değil. Daha çok bir el gibi. İçeriden bastırıyor.

Kaç yıl oldu? Saymıyorum. Sayınca daha çok acıyor. Ama düğün gecesini hâlâ ilk gün gibi hatırlıyorum. Herkes dans ediyordu, biz masada oturmuştuk. Müzik gürültülüydü, sen eğilip kulağıma bir şey söylemiştin. Ne dediğini hatırlamıyorum. Sesini hatırlıyorum. O yetiyor.

O gece herkes bize bakıyordu belki. Umurumda değildi. Sen de masada kaldın. Benimle.

Sonra her akşam telefon. Kaç saat konuşurduk, bilmiyorum. O şarkıyı paylaşırdık, sonra üstüne saatlerce konuşurduk. Sen bir cümle söylerdin, ben gülerdim. Sen de gülerdin. Uzaktan bile olsa yüzünü görür gibi olurdum. Bunu hiç söylemedim sana. Şimdi söylüyorum, kimse duymuyor.

Ailem 'olmaz' dedi. 'Sen bizim kızımızsın, biz ne dersek o' dediler. İşini beğenmediler, çevreni beğenmediler. Seni değil. Seni tanımadılar bile. Aylarca direndim. Onlarla konuştum, sustum, yine konuştum. Sonunda bir gün sustum. Sadece sustum.

Sana bunu nasıl yaptım?

Bunu çok düşündüm. Kendime kızıyorum. Sana kızıyorum. Bir kere bile gelip kapıyı çalmadın diye. Sonra kendime daha çok kızıyorum, çünkü ben de sana kapıyı açmadım. İkimiz de sessiz kaldık. Sessizlik en kötü şeymiş. İnsan bir kere susunca geri dönemiyor. Geri dönmeyi bilmiyor.

Şimdi oturmuş bunları yazıyorum. Gece geç oldu. Ev sessiz. Bu evde her şey sessiz, zaten adı da öyle kalmış benim için. Sen olsan ne derdin, bilmiyorum. Belki gülerdin. Belki kızardın. Belki hiçbir şey demezdin. Artık bilmiyorum.

O şarkıyı hâlâ seviyorum. Nefret ediyorum ama seviyorum. Kapatamıyorum. Dinliyorum. Bittiğinde bir daha başlatıyorum. Sonra kendime kızıp siliyorum listemden. Yarın yine ekliyorum. Aptalım işte.

Seni sevdim. Bunu hiç söyleyemedim sana. O gece söyleyecektim, sonra dedim ki acele etme. Sonra hiç söyleyemedim. Şimdi söylüyorum. Geç oldu. Biliyorum.

Umarım iyisindir. Umarım bir yerlerde gülüyorsundur, o şarkıyı duyunca belki aklına geliyorumdur. Ama sen de benim gibi susuyorsundur. İkimiz de aynıyız işte.

9,2 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

  1. O kulağına eğilip söylediği şeyi hatırlamayıp sesini hatırlamak… biz de öyleydik, ben beyaz gömleğini hatırlıyorum, söylediklerini değil. Sessizlik en kötüsü demişsin ya, ben hâlâ susuyorum, söylersem kırılır diye. 🥺 Belki ikimiz de erken konuşsak..

  2. O listenden silip yarın yine eklemen… ben de o ses kaydını sildim, sonra geri kurtardım, tam bir aptallık 🙈 'Seni sevdim' geç kalmıyor bence, sadece söyleyeceğimiz kişiyi kaybediyoruz. 🥺

  3. O masada kalan o gece… biz de öyleydik, düğünde tanıştık ya, servis beklerken sabahı ettik, sanki yıllardır tanışıyoruz sandım işte. Senin sustuğun yerde ben de sustum be, sonra telefonu kapattım, bir daha da aramadım 🙈 İkimiz de aynıyız derken… evet, aynıyız.

  4. ilk_gunku yazdı: “O kulağına eğilip söylediği şeyi hatırlamayıp sesini hatırlamak… biz de öyleydik, ben beyaz gömleğini hatırlıyorum, söylediklerini değil. Sessizlik en kötüsü demişsin ya, ben hâlâ susuyorum…”

    Sesini hatırlayıp sözünü unutmak ya... bende de tam tersi oldu, otuz yıl önce bir düğünde bana gülümsediğini hatırlıyorum, ne dediğini hiç bilmiyorum. Sen hâlâ susuyorsun, ben de sustuğum için kendime kızıyorum be 🥺 Belki erken konuşsak dedin ya, işte buna bir şey diyemiyorum, içimden bir şey diyor ki keşke.

  5. nurten yazdı: “Sesini hatırlayıp sözünü unutmak ya... bende de tam tersi oldu, otuz yıl önce bir düğünde bana gülümsediğini hatırlıyorum, ne dediğini hiç bilmiyorum. Sen hâlâ susuyorsun, ben de sustuğum için…”

    O gülümsemeyi otuz yıl hatırlamak… bazı şeyler sözden uzun kalıyor demek 🥺 İçinden o sesi susturmayla geçiyor yıllar, biliyorum. Keşke diyorum ben de, ama sesli değil. Sadece burada.

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.

Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar