O fotoğraf
Sen gideli kaç ay oldu, ben saymayı bıraktım artık. Sabah gözümü açar açmaz yine o fotoğraf. Hani şu son çekildiğimiz, senin o mavi gömleğinle, benim de saçım rüzgârdan dağılmış hâlim. Gülüyordum ya orada, gerçekten gülüyormuşum. Şimdi bakınca anlıyorum, o gün arabada gülüşürkenki hâlim yok artık. Açıp açıp bakıyorum işte.
Özlüyorum seni. Hem de nasıl. Ama kızgınım da. İlk zamanlar her akşam sesini duyardım, şimdi o sesler de seyreldi. Ne oldu, unuttun mu beni orada? YOKSA BEN Mİ FAZLA BEKLİYORUM?! Bilmiyorum. Bilmiyorum artık.
O şarkı var ya, hani sen giderken arabada çalan... Cam açıktı, senin kolun pencereden dışarıdaydı, ben şarkıyı duyunca başımı çevirmiştim sana bakmaya. Hâlâ duyunca durup dinliyorum. Artık ağlamıyorum, sadece dinliyorum. Kabullendim galiba. Ama sana söylemem gereken bir cümle var, her gece dilimin ucunda duruyor: "Kızma ama ben seni her gün biraz daha özlüyorum." Gelince konuşuruz. Gelirsin di mi?
Giriş yap, bu yazıya puan ver.