#kırgınlık

O Şarkı Çalınca

Yine o şarkı çıktı karşıma. Gece yarısı, radyoda, tesadüf işte. Ne tesadüf be, ne tesadüf... Kaç yıl oldu, hâlâ aynı yerde duruyor içimde. Sen bana o şarkıyı hatırlattığın akşam gülmüştük ya hani, ikimiz de. Ben o kadar…

Gecenin Bu Saatinde

Yine o saat. Herkes uyudu, ev sustu, ben yine telefonu elime aldım. Açmayacağım diyorum kendi kendime, sonra yine açıyorum. Kaç yıl oldu, o konuşmalar hâlâ orada, silinmemiş. Baştan sona okuyorum, bir daha, bir daha…

Sen uyudun. Nefesin o kadar düzenli ki... ben de yatakta dönüp duruyorum. Yazmazsam içimde kalacak. Bugün o düğünü hatırladım yine. Üç yıl önce bugün müydü, değil miydi, tam bilemiyorum ama aklıma düştü işte. İlk dans…

Galeride yine o kareye geldim. Üç yıl önce düğün gecesi çekilmiş, sen gülümserken ben kafamı sana yaslamışım. O gece hiç ayrılmamıştık ya, bütün gece. Şimdi birbirimize sadece bir fotoğraftan bakıyoruz. Söyleyecektim…

Yine o ses

Kardeşim yine uyudu, ben yine bu odada tek başımayım. Onun nefes sesi var sadece, bir de benim içimdeki o eski ses. Biliyorum, açıp dinleyeceğim, sonra kendime kızacağım. Yine aynı şey olacak. Açtım işte. Senin sesin. O…

Sabah Yine Aynı

Canım, sabah yine erkenden kalktım, sana güçlü görünmek için. Sonra balkona çıktım, sigaramı yaktım ve sustum. Ağladım işte, ne yapayım. O ilk mesajı hâlâ silemiyorum. Sen atmıştın, ben okumuştum, dünya durmuştu. Şimdi…

Salonda yine o fotoğrafın önünden geçtim. Hani şu ilk yıl çekilen, ikimizin de gülmekten gözlerimizin kaybolduğu... O gece bana "bir daha bu kadar mutlu olamam" demiştin ya. Haklıymışsın, gerçekten olamadık 🙃 Geçen…

Bardağın hâlâ orada

canım… yine senin bardağını doldurdum. çayı koydum, buharı çıktı, sonra baktım. senin tarafın boş. iki yıl oldu ama ben hâlâ her akşam iki bardak çıkarıyorum. alışkanlık işte, elim gidiyor. bugün yine o günü düşündüm…

Bu akşam yine mektuplara baktım. Hepsini yan yana koydum masaya. İlk zamanlar ne güzeldi be. Haftada bir yazardın. Ben de her seferinde sabahı zor ederdim, postacı gelsin diye. Sonra mektuplar seyreldi. Ayda bire düştü…

Çekmecedeki Bileklik

Bugün yine o çekmeceyi açtım. Bilerek açtım, kendime eziyet olsun diye. Bileklik hâlâ orada, kutunun içinde, hiç takılmamış. Senin bileğine hiç değmedi. Ben onu alırken hayalini kurmuştum, hatırlıyor musun? Sana…

Geçen sene bu gece

Geçen sene bu gece... ya bilmiyorum be, belki de tam bir sene oldu, belki bir gün fazla. Ama ben o geceden beri aynı yerde sayıyorum, sen ise çoktan başka bir yere gittin. Hani şu bizim ilk gün oturduğumuz sıra var ya…

O fotoğraf

Sen gideli kaç ay oldu, ben saymayı bıraktım artık. Sabah gözümü açar açmaz yine o fotoğraf. Hani şu son çekildiğimiz, senin o mavi gömleğinle, benim de saçım rüzgârdan dağılmış hâlim. Gülüyordum ya orada, gerçekten…

Yine uyuyamadım. Yatağın kenarına oturdum. Geç oldu, biliyorum. Ama içimde bir ses var, susmuyor. Bugün annemgil geldi, düğün telaşı vardı. Herkes gülüyor, bir şeyler anlatıyor. Ben de gülüyorum işte, rol yapıyorum…

Bu saatte uyumak yerine elimde telefon, tavana bakıyorum. Ne arıyorum bilmiyorum. Belki bir günaydın. Belki o cümlenin sonunu. Belki de sadece bir işaret, bir şey… 🙈 Bugün bir düğündeydim. Herkes oynuyordu, ben oturdum…

Bugün yine açtım o mesajı. Hani şu silmeyi beceremediğim. Baştan sona okudum. Sonra başa döndüm, bir daha okudum… İçinde ne yok ki. Kızgınlık var, biraz alay var, sonra birden “ama seni hâlâ” diye başlayan bir cümle var…