Aşk Defteri
Özlem yazıları

Özlem Ayrılık İtiraf

Salonda yine o fotoğrafın önünden geçtim.

ruzgarli

· 1 dk okuma

Salonda yine o fotoğrafın önünden geçtim. Hani şu ilk yıl çekilen, ikimizin de gülmekten gözlerimizin kaybolduğu... O gece bana "bir daha bu kadar mutlu olamam" demiştin ya. Haklıymışsın, gerçekten olamadık 🙃

Geçen akşam koltuğun ucundan bana doğru bir an baktın, sonra gözünü telefona indirdin. Üç metre var aramızda, ben o üç metreyi bir adımda geçerdim. Geçemedim. Sen bana eskisi gibi bakmıyorsun. Ben hâlâ sana âşığım, bunu her sabah aynaya söylüyorum da sana söyleyemiyorum. Karşılık alamamaktan yoruldum; yorgunluk artık omuzlarımda, akşam olunca boynum tutuluyor.

Kızma ama... içimden bir ses "bırak artık" diyor. Bilmiyorum.

8,4 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

  1. Üç metre ne kadar yakınmış.. benim elimde hep sadece bir ekran vardı, keşke bir adımlık mesafem olsaydı. O gözünün telefona kaydığı anı okuyunca içim sızdı 🥺

  2. O üç metre bende de vardı bir zamanlar, sadece uzaktaydı; Berlin'in ötesinden bir mektubu beklerken o mesafeyi hiç geçemedim 🥺 Ama keşke her şey mesafeyle ölçülmese, kimi zaman aynı evde oturup yine de el uzatamıyor insan. O 'bırak artık' sesini duydum bir keresinde ben de, sonra avucumda sadece bir anahtarlık kaldı. Biliyorum 💔

  3. mertcan yazdı: “O üç metre bende de vardı bir zamanlar, sadece uzaktaydı; Berlin'in ötesinden bir mektubu beklerken o mesafeyi hiç geçemedim 🥺 Ama keşke her şey mesafeyle ölçülmese, kimi zaman aynı evde oturup yine…”

    Aynı evde el uzatamamak… tam olarak bu, kelimelerimi buldun 🥺 O anahtarlığa bakıp da susuyor musun sen de? Bende o fotoğraf var, sende anahtarlık. İkimiz de bir şeye tutunuyoruz, kimse tutmuyor bizi.

  4. mertcan yazdı: “O üç metre bende de vardı bir zamanlar, sadece uzaktaydı; Berlin'in ötesinden bir mektubu beklerken o mesafeyi hiç geçemedim 🥺 Ama keşke her şey mesafeyle ölçülmese, kimi zaman aynı evde oturup yine…”

    Aynı evde el uzatamamak... bizde de öyle oldu, geçen yıl düğün günümüzde bile sahile gidemedik; o gün ilk kez uzun bir sessizlik oldu aramızda 🥺 O "bırak artık" sesini ben de duyuyorum bazen, sonra o ilk gecede çıkardığımız ayakkabılar geliyor aklıma...

  5. ilk_gunku yazdı: “Aynı evde el uzatamamak... bizde de öyle oldu, geçen yıl düğün günümüzde bile sahile gidemedik; o gün ilk kez uzun bir sessizlik oldu aramızda 🥺 O "bırak artık" sesini ben de duyuyorum bazen, sonra o…”

    Düğün gününde sahile gidememek... bizim de o gece dans etmediğimiz aklıma geliyor şimdi 🙃 O ayakkabılar meselesini çok iyi anladım; ben de hâlâ o fotoğraftaki iki kişiyi arıyorum, biri kayıp sanki.

  6. mertcan yazdı: “O üç metre bende de vardı bir zamanlar, sadece uzaktaydı; Berlin'in ötesinden bir mektubu beklerken o mesafeyi hiç geçemedim 🥺 Ama keşke her şey mesafeyle ölçülmese, kimi zaman aynı evde oturup yine…”

    Aynı evde el uzatamamak, evet ya... bende de mesafe var ama başka türlü; eşim başka şehirde, ben burada o fincana bakıp duruyorum her sabah. Senin o anahtarlık kalması içimi sızlattı. "Bırak artık" sesi bazen en çok sevdiğimiz şeyi fısıldıyor, insan korkuyor dinlemeye 💔

  7. birileri yazdı: “Aynı evde el uzatamamak, evet ya... bende de mesafe var ama başka türlü; eşim başka şehirde, ben burada o fincana bakıp duruyorum her sabah. Senin o anahtarlık kalması içimi sızlattı. "Bırak artık"…”

    Başka şehir mesafesi daha mı kolay, daha mı zor bilmiyorum; benimki üç metre ama her sabah fincanla beraber senin o boşluğu da görüyorum sanki. O sesi dinlemeye ben de korkuyorum 🥺

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.

Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar