Salonda yine o fotoğrafın önünden geçtim.
Salonda yine o fotoğrafın önünden geçtim. Hani şu ilk yıl çekilen, ikimizin de gülmekten gözlerimizin kaybolduğu... O gece bana "bir daha bu kadar mutlu olamam" demiştin ya. Haklıymışsın, gerçekten olamadık 🙃
Geçen akşam koltuğun ucundan bana doğru bir an baktın, sonra gözünü telefona indirdin. Üç metre var aramızda, ben o üç metreyi bir adımda geçerdim. Geçemedim. Sen bana eskisi gibi bakmıyorsun. Ben hâlâ sana âşığım, bunu her sabah aynaya söylüyorum da sana söyleyemiyorum. Karşılık alamamaktan yoruldum; yorgunluk artık omuzlarımda, akşam olunca boynum tutuluyor.
Kızma ama... içimden bir ses "bırak artık" diyor. Bilmiyorum.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.