Bardağın hâlâ orada
canım…
yine senin bardağını doldurdum. çayı koydum, buharı çıktı, sonra baktım. senin tarafın boş. iki yıl oldu ama ben hâlâ her akşam iki bardak çıkarıyorum. alışkanlık işte, elim gidiyor.
bugün yine o günü düşündüm. hastanedeki o son saati. sana bir şey söyleyecektim, hani biliyorsun, içimde kalan o şey. kapı açıldı, gözlerin kapandı… ben söyleyemedim. hâlâ söyleyemedim. ne diyecektim ki, sen zaten biliyordun, di mi?
sana kızıyorum canım. bazen çok kızıyorum. neden bu kadar erken? neden beni bu masada yalnız bıraktın? sonra hemen utanıyorum. bir şey diyemeden susuyorum.
çay soğudu. benimki de, seninki de.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.