Galeride yine o kareye geldim.

Galeride yine o kareye geldim. Üç yıl önce düğün gecesi çekilmiş, sen gülümserken ben kafamı sana yaslamışım. O gece hiç ayrılmamıştık ya, bütün gece. Şimdi birbirimize sadece bir fotoğraftan bakıyoruz.

Söyleyecektim sana bugün telefonda, söyleyemedim. Sesin yine o ses işte, yine yumuşak, yine "yakında geleceğim". Yakında dedin, yine yakında. Kaçıncı yakında bu be, saymayı bıraktım, sayamıyorum.

Sesimi yükseltmiyorum çünkü sonra pişman oluyorum, sonra sen üzülüyorsun, sonra ben senin üzüldüğüne üzülüyorum. Böyle bi kısır döngü, böyle bi şey. İçimden geçenleri söyleyemiyorum, sadece "tamam" diyorum, "tamam canım" diyorum. Canım… canım derken ne dediğimi bilmiyorum.

Ya özlemek başka bişi, kırgınlık başka bişi. İkisi aynı anda duruyor içimde, hangisi ağır basıyor bilmiyorum. Bazen diyorum ki bırak artık bekleme, sonra o mesajı okuyorum yine, "yakında geleceğim", sonra içim yumuşuyor. Sonra yine kızıyorum. Sonra yine… işte.

Biliyorum, okuyan biri "konuşun, halledin" der. Konuşuyoruz ya, konuşuyoruz işte. Sadece sesin yetmiyor, sesin yetmiyor.