#eski sevgili

Seni yine gördüm. Rüyamda. Poşetler yine yerdeydi, sen yine eğilmiştin, ben de yine bakakalmıştım öyle. Uyanınca yatağın kenarına oturdum, elim boştu.. Ama o gün avucumda kalan o poşetin sapı hâlâ orada gibi. Nasır…

Bugün yine o kafeye gittim. Cam kenarındaki masaya oturdum, kahvemi aldım. O gün bana o şarkıyı göndermiştin, hâlâ dinliyorum. Sen karşımdaki sandalyede oturuyordun, ben fincanı tutuyordum, ikimiz de bir şey diyemedik…

Parkta, salıncakta

Yine parktayız. Kızım salıncakta sallanıyor, ben arkadan itiyorum. Saçları uçuşuyor, gülüyor. O gülünce ben de gülüyorum, ya işte... sonra bir bakıyorum gözlerim dolmuş. Ne alakaysa. Salıncağın gıcırtısı mı, hava mı…

Gece yarısı aklıma düşen

Yine buradayım işte. Telefonu elime alıp bırakıyorum, alıp bırakıyorum. Ekranı açıyorum, kapıyorum, açıyorum... ne arıyorum biliyorum ama söylemek istemiyorum kendime 🙈 Seni özledim yazmıştın ya. Hani aylar sonra. Ben o…

Yine o masadayım. Yani hayır, masada değilim de… aklımda işte. O kantin masası. Hani şu köşedeki. Sen otururdun, ben karşında. Konuşurduk ya hani. Saatlerce. Ben susardım çoğu zaman, sen anlatırdın. Ben dinlerdim…

Bugün o fotoğrafı yine açtım. Kapatmadan önce baktım, baktım... elini tutuşuna. Sonra kapattım. Sonra bir daha açtım 🙈 sanki ikinci seferde değişecekmiş gibi. Değişmiyor işte. Hep aynı kare. Sonra kalktım, dışarı…

Yine bu saatte oturdum. Telefon sessiz ama ben yine de her fırsatta ona bakıyorum, huy işte. Senin adını görmeyi bekliyorum hâlâ, senin adını. Bir yıl oldu. Geçen sene bugünlerde yine gelmiştin, hani o şarkıyla. Kapıda…

Yine uyuyamadım. Gözlerimi kapatınca düğün salonu geliyor, kalabalığın içinden bir kahkaha yükseliyor… seninki. O an ne olduğunu anlamamıştım. Sadece gülümsedim, aptal gibi. İki ay sonra elini tuttuğumda kendimi…

hâlâ aynı şarkıdayım

ya be, gece yarısını çoktan geçtik, kafe kapandı kapanacak, ben hâlâ aynı köşedeyim. telefonu elime aldım yine, o mesajı açtım. iki kelime. "artık yapamıyorum." iki kelime be. üç yılın karşısına iki kelime… gülüyorum…

O mesaj

Telefonu elime alıyorum, ekranı açıyorum, o mesaja bakıyorum. Kapatıyorum. Bir daha açıyorum. Tek kelime, bir soru işareti: "nasılsın?" Nasılsın... Bunu bana sen mi soruyorsun? Yıllar sonra, bir cumartesi akşamı, hiçbir…

Düğün bahçesinde seni gördüm ya. Yıllar sonra. Kalbim önce bir durdu, sonra üç kere hızlı hızlı çarptı. O mu bu, diye düşündüm. Sonra gülümsedin. Ben de gülümsedim. İkimiz de biliyorduk ama hiçbirimiz söylemedik…

Pencereden

Bugün ayın yirmi biri. O gün. Kızımı okula bıraktım, döndüm. Evin önünde bir araba durdu, kapı açıldı, o indi. Kızıma sarıldı, bana değil. Ben pencereden baktım. Her seferinde aynı şeyi yapıyorum, biliyor musun? Perdeyi…

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Ne diyeyim, hayırlı olsun ya... Hayırlı olsun be. Haberi annem söyledi. Mutfakta bulaşık yıkıyordum, elimde tabak kaldı öyle. Su akıyor, ben bakıyorum. Öfke mi, özlem mi, bilmiyorum. İkisi…

Ceketin hâlâ askıda

Yine o şarkı çaldı bu akşam, radyoyu kapatamadım yine. Kapattım da... kapattım işte ama sonra geri açtım. Sen de gülerdin bana, "yine mi bu şarkı" derdin, gülümserdin. Ben de sana kızardım gülme diye, sonra ben de…

Bir kış akşamı gibi

Bugün kızımızın doğum günüydü. Pasta yaptım, mumları yaktık, o da geldi. Kapıda gördüğüm an bir şey oldu bana, içim bir tuhaf oldu ya. Gülümsedi, ben de gülümsedim. İkimiz de rol yaptık işte, çocukların önünde. Mumları…