#eski mesajlar

Sofrada Tek Kişi

Hanım, bu akşam yemeği yine tek tabakta yedim. Senin tabağın dolapta duruyor, masaya koymadım. Masada tek tabak var; benimki. Bugün pazardı, bir şey yapmadım. Abim aradı, "ne o, yalnız mı oturuyorsun" dedi, "yoğunum"…

Yine uyku tutmadı. Annem uyudu, evin bütün ışıkları söndü, bir benim içimdeki lamba yanık kaldı. Yine o mesaja gittim. Biliyorum, sileceğim dedim kaç kere… silmedim. Parmaklarım ezberlemiş, açıyorum işte. Her okuyuşta…

O İki Kelime

Bugün yine açtım o mesajı. "Merhaba, nasılsın?" yazmışsın, sadece bu. İki kelime. Ama ben o iki kelimenin içine yıllarımı sığdırdım… Biliyor musun, bazen bu satırları yazarken sesli okuyorum. Sen duymuyorsun ama ben…

Ekran görüntüsünü sildim, seni silemedim

Yine o ekran görüntüsüne baktım az önce. Hani şu sabaha karşı çektiğim, mesajlaşma ekranının bir kısmı görünüyor sadece, üstte adın, altta "iyi geceler canım" yazıyor. Ben onu her açtığımda aynı yerde duruyorum işte…

Bir Cümle Daha

Öğleden sonra evin en serin köşesine çekildim yine. Telefon elimde, o ekran görüntüsü açık. Okumadığım gün yok ama her seferinde aynı yerde kalıyorum, son cümlende. "Evleniyorum." Tek kelime, hepsi bu. Aylarca süren her…

Canım, zaten biliyorsun. Bugün yine o ilk mesajı açtım. Hani şu 'günaydın, dün gece çok güldüm' diye başlayanı. Kaç yıl oldu, hâlâ duruyor orada. Ben de duruyorum işte. Öylece. Balkondayım. Sigara bitti, ben bitmedim. 🙈…

Kantindeki O Gün

Bu sabah yine o mesajı açtım. Hani şu, senin başka biriyle görüşmeye başladığını duyduğum gün attığım mesaj. Defalarca okudum. Biliyorum, tuhaf geliyor kulağa, aylar geçti üstünden, hâlâ ne diye açıp okuyorum ki... işte…

Hâlâ o mesaja bakıyorum. Hani şu son konuşmadan önce attığım mesaja. Ne yazdığımı biliyorum ama söyleyemem… sanki söylersem o geceyi baştan yaşayacağım, o yüzüklerin çıktığı anı.. Sen gittin ya, ben o cümleyi bir türlü…

Pazar öğleden sonrası. Evdeyim, perdeyi bile açmadım. Herkes dışarda, denize inmiş, çay içiyor, gülüyor. Ben telefonu elime alıp bırakıyorum. Alıyorum, bırakıyorum. Ekran kapanıyor, ben tekrar açıyorum. Aptal gibi. Sana…

O Kapalı Telefon

Sabah kahvemi aldım, balkona çıktım. Sıcak daha şimdiden bastırdı be. Çocuklar uyuyor, ev sessiz. Böyle anlarda hep sen geliyorsun aklıma, işte. İstemiyorum ama geliyorsun. Dün gece yine eski mesajları okudum. Hani şu…

Kutunun Kendisi

Zaten biliyorsun canım, o kutu hâlâ çekmecede. Hastane çıkışında aldım ya hani, elimde tutuyordum. Vermedim. Bugün yine balkondayım. Sigara yanıyor, ben sönüyorum. Sabah yine erken kalktım, yüzümü yıkadım, sana güçlü…

Hâlâ silmedim ya. Hani şu eski mesajları, hani şu "yarın aynı durakta" yazdığın o mesajı. Gece böyle olunca insan ne yapsın, açıp okuyor işte. Kızmıyorum artık sana, kızamıyorum be. O yüzüğü gördüm ya sahilde, bir şey…

Düğünde

Bu akşam kuzenimin düğünü vardı. Herkes oynuyor, halay çekiyor, birileri çığlık atıp duruyor. Ben masanın ucunda oturdum, elimde bir bardak. Ortalıkta bir mutluluk var, benim içimde yok. Müzik değişti bir ara, yavaş bir…

Bu sabah yine açtım o taslağı. Açtım diyorum ama okumadım. Ekranda öylece duruyor, imleç yanıp sönüyor, ben sadece bakıyorum. Yıllardır orada. Sanki bir gün cesaret gelip de okuyacakmışım gibi. Gelmiyor işte. İnsan bazı…

Bu gece düğüne gittim. Komşunun kızı evleniyordu, annem zaten günlerdir hazırlanıyordu, ben de gittim işte. Kalabalık, müzik, herkes birbirine sarılıyor. Ben ortada bir tabakla dolaştım durdum. Bir ara gelinle damat…