#eski mesajlar

Bugün pazardı. Evdeydim, kimseye bir şey demeden bütün günü geçirdim işte. Annem aradı, sesimi beğenmedi. "Hasta mısın?" dedi. Değilim, dedim. Yorgunum sadece. Yorgunum çünkü günlerdir aynı şeyi düşünüyorum. Senin o…

Kar yağsa yine

Bu gece yine uyku tutmadı. Yatağın kenarına oturup o fotoğrafı açtım. Hani şu karlı olan… Saçına kar taneleri düşmüş, gülümsüyorsun. Kaç yıl önce çekildiğini bilmiyorum ama her açtığımda içim üşüyor. Sonra bir…

sevgilim, bugün yine o eski mesajlara baktım. sen "yarın da konuşuruz" yazmıştın, ben de "hep konuşuruz" diye cevap vermiştim. o gün buna gerçekten inanıyordum. şimdi gece yarısı oldu, yine buradayım. hâlâ aynı cümle…

Sesin hâlâ burada

Annem uyudu. Ev sessiz. Ben yine telefonu elime aldım. O pencereyi açtım. Boş. Sadece son yazdığım 'iyi geceler' duruyor orada. Cevap yok. Üç aydır yok. Biliyorum, açmamalıyım artık. Biliyorum 🙈 Sonra ses kaydına…

Gece yarısı aklıma düşen

Yine buradayım işte. Telefonu elime alıp bırakıyorum, alıp bırakıyorum. Ekranı açıyorum, kapıyorum, açıyorum... ne arıyorum biliyorum ama söylemek istemiyorum kendime 🙈 Seni özledim yazmıştın ya. Hani aylar sonra. Ben o…

Sabah oldu yine. Kahve elimde, telefon elimde. Hangisi soğudu, bilmiyorum. On iki yıl. ON İKİ YIL!! Ben hâlâ o cümlelerin içindeyim. "Görüşürüz" yazmıştın en son. Görüşemedik işte. Ben de saf saf inandım. Bazen kendime…

Duydum işte

Nişanlandığını duydum. Geçen hafta. Bir arkadaşım söyledi, öylece, aramızda. Yüzüm ne yaptı bilmiyorum. Ama içimde bir şey koptu, hâlâ yerinde değil. İki yıl olmuş. İki yıl! Ben hâlâ o kantine gidince o köşeye…

O mesaj

Telefonu elime alıyorum, ekranı açıyorum, o mesaja bakıyorum. Kapatıyorum. Bir daha açıyorum. Tek kelime, bir soru işareti: "nasılsın?" Nasılsın... Bunu bana sen mi soruyorsun? Yıllar sonra, bir cumartesi akşamı, hiçbir…

O tek satır

Ekranı açtım, kapattım. Bir daha açtım. Hâlâ orada duruyor o tek satır, ya, hâlâ orada. Silemedim. Sildiremedim işte 🫠 Ne diyeyim, ne diyeyim ki ona? Cevap yazsam ne olacak, yazmasam ne olacak? Gecenin bu saatinde…

Düğün bahçesinde seni gördüm ya. Yıllar sonra. Kalbim önce bir durdu, sonra üç kere hızlı hızlı çarptı. O mu bu, diye düşündüm. Sonra gülümsedin. Ben de gülümsedim. İkimiz de biliyorduk ama hiçbirimiz söylemedik…

Sabah yine o mesajı açtım. Hani şu silmediğim, silmeye de hiç niyetim olmayan mesajı. Okudum, kapattım, sonra bir daha açtım. Aynı şey ya, her seferinde aynı şey. Değişmiyor işte, ne yazıyorsa o yazıyor, ne…

İlk Kış

Bugün hava birden soğudu. Çocuklar üşümesin diye kaloriferi yaktım, sonra pencerenin önüne oturup dışarı baktım. Ayaz erken geldi bu yıl. Geçen sene bu zamanlar başkaydı her şey. Daha doğrusu ben başkaydım. Sen…

Bugün annemin telefonunda senin adını gördüm. Ekranda senin adın. Geçmişte. Bir saniye baktım, sonra kapattım telefonu. Kalbim çok hızlı çarpıyordu. Neden hâlâ orada? Sildin mi sen, silmedin mi? Kızgınım sana. Sonra…

O zarfı yine açtım

Gece yarısını çoktan geçti, sıcak bu saatte bile ensemde duruyor, ben de oturdum eski defteri açtım, arasından o zarfı çıkardım; hani şu köşesi yıpranmış, pulu hafiften solmuş, üstündeki yazıya her baktığımda içimin…

Defter yine açık, kalem elimde ama yazacak bir şey bulamıyorum… tuhaf, sana söyleyecek o kadar çok şey var ki aslında. Hepsini biliyorsun işte. Bugün yine okudum o mesajı. "İyiyim, seni düşünüyorum." Kaç kere okuduğumu…