#eski mesajlar

Bugün o mesajı yine açtım. Yazdıklarını baştan sona okudum, sonra kapattım. Silmedim. SİLMEDİM İŞTE!!! Ne kadar sinirlensem de elim gitmiyor, gidemiyor. 🙈 Biliyor musun, artık sana kızmak bile beni yoruyor. Özlüyorum…

canım, biliyor musun… bugün yine açtım o mesajı. "bu sefer farklı" yazmıştın. okudum, kapattım. okudum, kapattım. ya ben ne yapıyorum işte… 🙈 her dönüşünde kapıda sen varsın, ben de sevinsem mi korksam mı bilemiyorum…

O mesajı tekrar okudum. Yine. Kaçıncı oldu bilmiyorum artık. Yıllar önce yazdığın o uzun mesajı. Sonunda "bizden bir şey olmaz ama seni unutamam" yazmıştın ya hani. İlk okuduğumda gülmüştüm buna, şimdi gülemiyorum. Her…

Bugün yine açtım o mesajı. Tek satır: "Ben evleniyorum." Bu kadar. Ne bir açıklama, ne bir soru, ne bir "nasılsın" bile yok. Sadece o iki kelime. Ve ben yine aynı yerde kaldım. Hani insan bazen kendi kendine konuşur ya…

Sabah erken uyandım yine. Perdeyi açmadım. Yatağın boş tarafına baktım, alışkanlık işte. Sen gideli de bir süre oldu ama benim gözüm hâlâ orada takılıyor. Dün gece telefonu elime aldım. Sesli mesaj. Hâlâ orada, hâlâ…

Bugün telefonu elime aldım. Yazdım. Sildim. Yine yazdım. Yine sildim. O mesaj hâlâ taslakta duruyor. Kaç yıl oldu, hâlâ orada. Hiç göndermedim. Göndermeyeceğim de galiba… Üniversitenin ilk günü. Aynı sıra. Sen bana…

canım, yine telefonu elime aldım, kendime engel olamadım. hâlâ o eski mesajlara bakıyorum. iki yıl boyunca her akşam aynı saatte yazdıklarını tek tek okuyorum, hâlâ duruyorlar orada. sen onlar gibi değilsin, sen çoktan…

Bugün yine o şarkıyı dinledim. Hani gece yarısı gönderdiğin. İlk mesajın. Açmadım sandın belki ama açtım, saatlerce dinledim be. Hiç görmedim seni. Yüzünü bilmiyorum. Ama sesinle uyandım, sesinle uyudum haftalarca…

Çekmecedeki Bileklik

Bugün yine o çekmeceyi açtım. Bilerek açtım, kendime eziyet olsun diye. Bileklik hâlâ orada, kutunun içinde, hiç takılmamış. Senin bileğine hiç değmedi. Ben onu alırken hayalini kurmuştum, hatırlıyor musun? Sana…

O ses kaydı hâlâ orada

Öğleden sonra. Evdeyim. Annem mutfakta tencere tıkırdatıyor, bana bir şeyler soruyor, ben yarım kulakla dinliyorum. Sonra telefonum titriyor. Kalbim öyle bir kalkıyor ki... Bakıyorum. Bir bankadan mesaj. Sadece bir…

Kendime bile söyleyemiyorum

Ya... bunu bir yere yazmam lazım artık, içimde tutmaktan yoruldum. Üç ay oldu. Üç ay. Bazen dün gibi geliyor, bazen de o otobüs durağı çok uzak bir yerde kalmış gibi. Hani yağmuru beklerken ilk kez konuştuğumuz o durak…

Dün gece yine rüyamda seni gördüm. Bu sefer elinde mektup yoktu, karşımda duruyordun, gülüyordun. Uyanınca bir süre tavana baktım, o gülüş gözümden gitmedi 😔 Kalktım, perdeyi açtım, sabah ışığı odaya doldu ama benim…

Yine açtım o mesajları. Okudum, kapattım. Sonra bir daha açtım. Ya ben ne yapıyorum? Akşam üstüydü, balkonda oturuyordum. Rüzgâr öyle bir esti ki... hatırladım işte. Sen gülerken gözlerin kısılırdı ya. Hani şu ilk gece…

Bu akşam yine açtım o mesajları. Hani şu silmeye elim varmayan, okuyunca hiçbir şeyi değiştirmeyen ama kapatamadığım o uzun uzun yazışmalarımızı. Sana hep 'sen' derim ben, ismini yazmam, çünkü ismini yazınca biri…

Bu akşam fincanı yıkamadım, öylece duruyor masada. Telefondaki o ekran görüntüsüne baktım yine, hani şu "artık yeter"le başlayan. Artık ezberledim ya, gözüm kapalı okurum. Yine de her seferinde bir yerim sızlıyor, işte…