#söyleyememek

Pazar sabahı, herkes uyurken ben yine telefonla baş başayım. Gelen kutusunda o eski mesajın tarihine takıldım kaldım. Kaç yıl olmuş ya, hâlâ o tarihe dokununca içim bi tuhaf oluyor. O ilk geceyi düşünüyorum yine…

Canım… Yine dolabın üstüne baktım. O kutu hâlâ orada, tozlanmış biraz. Geçen yıl almıştık, hatırlıyor musun, daha açmadan… Neyse. Bugün ev biraz daha sessizdi sanki. Akşam oldu, hava karardı, ben hâlâ mutfakta oyalandım…

Eski fotoğraflara daldım yine. Hani şu ilk yıllarımızdaki... Sen gülüyorsun, ben sana bakıyorum. Sen hâlâ sabah çayını öyle içiyorsun. Kapıdan çıkarken dönüp bakıyorsun ya, hâlâ bakıyorsun işte. Ama konuşmuyoruz eskisi…

Bugün seni hiç aramadım

Bugün bütün gün seni aramadım. Yani aramak istemedim değil, arayamadım. İkisi arasında fark var mı, bilmiyorum. Ama telefonu elime aldım, koydum, tekrar elime aldım. Sonra mutfağa gittim, su içtim. Su içmek ne alaka…

Bir düğün davetiyesi

Kuzenimin düğünüydü. Kızım pembe elbisesini giydi, oğlan kravat taktı. Salona girdiğimizde müzik çalıyordu, herkes gülüyordu. Ben de gülümsedim, hep yaptığım gibi. Bir ara dans eden çifte baktım. Yan yana, ele ele. İçim…

Kulağımda hâlâ o ses

Bugün yine dinledim. O ses kaydını. Hani şu en son konuştuğumuz günün kaydı. Sen 'artık dayanamıyorum' demiştin ya. Ben hâlâ oradayım. Sen çoktan gittin, ben o cümlede takılı kaldım. Bazen diyorum ki silelim artık…

Canım, bu akşam sana bir şey diyeceğim

Canım, bu akşam telefonda yine konuştuk ya, hani ben bir şey söyleyecektim de söyleyemedim. İşte şimdi buraya yazıyorum. O doğum gününde pastanın mumları yeni sönmüştü, ben elimde tabağımla kapının yanında duruyordum…

Bu akşam yine yürüdüm. Kısa bir yol. Ama artık adımlarım bir yere yetişmek için değil, sadece yürümek için. Sadece yürümek için. Çekmecedeki kolyeyi bugün yine çıkardım. Baktım. Uzun uzun değil. Sonra geri koydum…

Canım, Bu gece yine mutfaktayım. Sen uyuyorsun, benim elimde senin çay bardağın… hani şu ince belli olan. Yıkarken durdum, ışığın altında tuttum da baktım. Kenarında dudağının izi var gibi geldi bana, öyle bir şey yok…

Bugün annemle pazara gittik. Domates seçiyordu, eli bir tane domatesin üstünde durdu, sonra bana döndü, "sen bunu seversin" dedi. Gülümsedim ama içimden bir şey koptu ya. Çünkü sen de severdin. Pazarda domates seçerken…

O masaya bir daha oturamadım

Bu saatte uyumak mümkün değil. Dışarıda yaz bitiyor, ben hâlâ aynı akşamın içindeyim. Bugün nedense seni çok aradım. Arasam mı diye düşündüm ama... arasam ne diyeceğim ki, işte öyle. Hatırlıyor musun, o düğünde ilk…

Az önce mutfakta su içmeye kalktım. Bardağı bırakırken elimin altında telefon vardı, açtım, kapattım. Bir şey yapmadan da yapmış gibi oluyor insan, biliyorsun. Bu yazıyı yazarken aklıma yine o akşam geldi. Kıştı, otobüs…

Sana hiç gönderemediğim mektup

Yine o fotoğrafı açtım. Hani kantinde yan yana oturduğumuz o ilk gün, biri bizi çekmişti de ikimiz de kameraya bakmamıştık. Ben sana bakmışım, sen gözlerini kısmışsın. Yıllardır o fotoğraf bende duruyor, ne…

Çocukları yatırdım, ev sessizleşti yine. Bu sessizlik başkaydı eskiden, şimdi başka. Neyse. Dolabı toplarken bi kutu buldum, en altta kalmış. İçinden düğün fotoğrafımız çıktı. O gülüşünü unutmuşum ya, unutmuşum derken…

Yine uyku tutmadı. Annem uyudu, evin bütün ışıkları söndü, bir benim içimdeki lamba yanık kaldı. Yine o mesaja gittim. Biliyorum, sileceğim dedim kaç kere… silmedim. Parmaklarım ezberlemiş, açıyorum işte. Her okuyuşta…