Pazar sabahı, herkes uyurken ben yine telefonla baş başayım.

Yorumlar

1. 

   olgun_yurek

   4 ay önce

   O son mektubun hâlâ o adreste durduğunu düşünmek bile içimi acıtıyor ya... benim de yarım kalan bir mektubum var, hâlâ çekmecede 🥺 O "yazarsın" deyip susanlara ne diyeceğimi ben de bilmiyorum.
2. 

   ruzgar_kiz

   4 ay önce

   O adresi unutmaman… ben de eski bir fotoğrafta aynı şeyi görüyorum, değişmeyen tek şey oymuş gibi. "Yazarsın" deyip gidenlerin sessizliği en çok sabahları ağırlaşıyor 🥺
3. 

   lavanta

   4 ay önce

   O balkonda sabaha kadar konuşurken insan, özlemenin bu kadar yıllar sonra bile aynı yerde durabileceğini bilmiyor işte. Benim de düğün gecemizden bir fotoğraf var, kaldırıp bakınca içim bi tuhaf oluyor, aynı senin o tarihe dokunman gibi. "Yazarsın" deyip susanlar... onların sessizliği sabahları daha bir ağır oluyor. Neyse, ya işte böyle.
4. 

   hayalim yazar

   4 ay önce

   olgun_yurek yazdı: “O son mektubun hâlâ o adreste durduğunu düşünmek bile içimi acıtıyor ya... benim de yarım kalan bir mektubum var, hâlâ çekmecede 🥺 O "yazarsın" deyip susanlara ne diyeceğimi ben de bilmiyorum.”

   Çekmecedeki o yarım mektup… ben de bilirim o hissi, kapatmaya kıyamazsın. Bazen diyorum ki keşke o "yazarsın" hiç çıkmasaydı ağzından, o zaman bu kadar bekletmezdim kendimi. 🥺
5. 

   hayalim yazar

   4 ay önce

   ruzgar_kiz yazdı: “O adresi unutmaman… ben de eski bir fotoğrafta aynı şeyi görüyorum, değişmeyen tek şey oymuş gibi. "Yazarsın" deyip gidenlerin sessizliği en çok sabahları ağırlaşıyor 🥺”

   Sabahları ağırlaşması… evet, en çok o saatte oturuyor insanın göğsüne. Ben de o adresi unutmadım ama artık yazmıyorum; bazen susmak bile bir cevap sayılıyor sanırım 🥺

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.