Aşk Defteri
Özlem yazıları

Özlem Ayrılık Mektup

Çocukları yatırdım, ev sessizleşti yine.

cicek_kiz

· 1 dk okuma

Çocukları yatırdım, ev sessizleşti yine. Bu sessizlik başkaydı eskiden, şimdi başka. Neyse.

Dolabı toplarken bi kutu buldum, en altta kalmış. İçinden düğün fotoğrafımız çıktı. O gülüşünü unutmuşum ya, unutmuşum derken unutamamışım aslında. Yanlış söyledim, düzeltiyorum kendimi: unutamamışım. O fotoğrafın önünde bi on dakika dikildim herhalde. Çocuklar uyuyordu, kimseye güçlü görünmek zorunda değildim, yine de ağlamadım. Ağlayamadım mı, ağlamadım mı, bilmiyorum.

Fotoğrafı kutuya geri koydum, kutuyu da yatağın altına ittim. Boşanma kâğıdıysa o da duruyo işte, çekmecenin arkasında, katlanmış bi şekilde. İkisi de bu evde. İkisi de aynı hayatta duruyo. Biri yüzümü güldürüyo, diğeri elimi titretiyo.

Ben güçlü duruyorum, durmak zorundayım, çocuklarım var. Ama bu gece bi tek şey istiyorum: keşke o zaman, gitmeden önce, sana her şeyi söyleyebilseydim. Söyleyemedim be. Söyleyemedim işte…

Umarım bi gün söylerim. Umarım dinlersin.

Yazan cicek_kiz

8,2 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

  1. adanali

    Fotoğrafı kutuya koyup yatağın altına itmen... ben de tam orada durdum. Ben de söyleyemedim, iki gün sonra yazdığım mesajı silip attım; o susuş hâlâ içimde bir yerlerde duruyor. Ama sen söylemek istediğini yazmışsın ya, o bile az değil… 🫂

  2. dostane

    Söyleyemedim işte… o kısımda ben de durdum. Ben de hep cesaret edeyim derken kapı kapanmıştı. İki gün sonra yazdığım mesaj hâlâ duruyor, göndermedim. Sen yine söylemişsin, yazmışsın; bir yerde bekliyor olsun, güzel bir şey bu 🫂

  3. hey_sen

    İki şeyin aynı evde durması... ben de öyle yaşıyorum, bir fotoğraf bir de silinmeyen mesaj, ikisi de elimde değil ama içimde. O unutamamışım düzeltmesi çok tanıdık, bazen dilimiz bizden önce biliyor 💔

  4. kanatli

    Fotoğrafı kutuya koyup yatağın altına itmen... ben de hediye edemediğim bir kitabı rafımda tutuyorum, aynı şey galiba. Sen o fotoğrafın önünde on dakika dikilmişsin ya, ben de o kitabın sayfasında duruyorum bazen. Söyleyememek böyle bir şey işte, ağırlığı olmayan bir yük 💔

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.

Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar