#nişan

Duydum işte

Nişanlandığını duydum. Geçen hafta. Bir arkadaşım söyledi, öylece, aramızda. Yüzüm ne yaptı bilmiyorum. Ama içimde bir şey koptu, hâlâ yerinde değil. İki yıl olmuş. İki yıl! Ben hâlâ o kantine gidince o köşeye…

Sana Yazamadığım Ses Kaydı

Yine gece. Yine buradayım. Telefonun ses kayıtları klasörünü açtım, üç aydır girmedim oraya. Karıştırırken senin eski bir kaydına denk geldim, ilk haftalardan. Ne kadar da çok konuşuyormuşsun be. Ne kadar da çok şey…

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Ne diyeyim, hayırlı olsun ya... Hayırlı olsun be. Haberi annem söyledi. Mutfakta bulaşık yıkıyordum, elimde tabak kaldı öyle. Su akıyor, ben bakıyorum. Öfke mi, özlem mi, bilmiyorum. İkisi…

İki Yıl Sonra Hâlâ Aynı Yer

Bugün telefonumu elime aldım, yine o sohbeti açtım. Aylardır silmedim, silemedim. Okuduğum her satırı neredeyse ezbere biliyorum artık. "Günaydın" yazmışsın bir yerde, sabahın altısında. Ben o saatte uyanmazdım bile…

Davetiyenin Kenarındaki Boşluk

Bu saatte uyumak zor, biliyorsun. Herkes uyudu, ev sessiz… ben yine o kutuya gittim. Davetiyeler duruyor hâlâ. Bir kısmını dağıttık, sonra kalanları bir kutuya koydum, kaldırdım. Atamadım. Bir tanesini açtım demin…

gece yarısını geçti, ev sessiz, kutu yine çekmecede duruyor. canım biliyor musun bugün açmaya çalıştım, elim gitmedi, bıraktım. iyi olacağız diyeceğim, biliyorum diyeceğim ama sözüm ağzımda kalıyor.. sonra susuyorum…

Bu akşam yine açtım o mesajları. Hani şu silmeye elim varmayan, okuyunca hiçbir şeyi değiştirmeyen ama kapatamadığım o uzun uzun yazışmalarımızı. Sana hep 'sen' derim ben, ismini yazmam, çünkü ismini yazınca biri…

Bu Saatte Yine Sen

Gece yarısı oldu, ben yine aynı yerdeyim. Uyku yok. Kafamda sen, sen, sen. Bugün nişan fotoğrafını gördüm. El ele. Gülen yüzler. Ben de baktım, baktım... SONRA TELEFONU YÜZÜ KAPALI TERS ÇEVİRDİM!!! Evet, otuz dört…

Bugün yine o şarkı çıktı önüme. Yolda, vitrinin önünde. Durup kaldım. İnsanlar geçti, ben kaldım. Ben sana ne diyeyim şimdi ya. Hani nişanlanmışsın ya. Hani olmuş bitmiş. Ama o gün, o doğum gününde, o şarkı çalarken sen…

İşte O Gece

Hava o kadar sıcak ki uyuyamadım yine. Telefonu elime aldım, ne yapacaksam... açtım galeriyi, biliyorsun. İşte o gece. Hani şu fotoğraf var ya, ikimiz de gerçekten mutluyuz orada. Ben sana yaslanmışım, sen gülüyorsun…

Bir yaz daha bitti sayılır

Temmuzun ortası. Kumsal yine kalabalık, ben yine o yoldayım. Tek başıma. Dondurma aldım bu sefer. İki top. Kendime diyeceğim ama sen biliyorsun. O gün elinden bir ısırık alacaktım, sonra da yüzüne bakıp "seni seviyorum"…

O Yüzük Hâlâ Aklımda

Akşam oldu yine, cam açık, dışarıdan biri geçiyor, gülüşüyorlar. Ben de sana bakıyorum be. Günlerdir aynı ekran, aynı beyaz elbise. Nişanlanmışsın ya. Ben de gördüm. Herkes gibi ben de gördüm. Biliyor musun, hâlâ o gün…

Bu gece annemde kaldım. Uyuyamadım, kalktım. Onun eski çekmecesinde bir şey ararken... bizim fotoğraflarımız çıktı. Annem saklamış. Ben bile unutmuşum orada olduklarını. Bakamadım önce. Sonra baktım. Düğün salonu…

O Şarkı Hâlâ Duruyor

Uyku tutmadı, kalktım. Biliyorum, o albümü açmasam iyi olacak... ama elim kendi kendine gitti işte. Açtım. Ve karşımda yine o fotoğraf. Kantin masası. İki bardak çay, yanında bir vapur bileti. Bilet hâlâ duruyor bu…

Bu saatte uyanık olan tek kişi benim herhalde. Ev sessiz, annem uyudu, bulaşık makinesi bile sustu. Ben de oturdum yine o mesajın karşısına. Yazdım, sildim, bir daha yazdım. Kaç yıl oldu, hâlâ aynı yerde duruyorum…