#nişan

Bu Saatte Yine Sen

Gece yarısı oldu, ben yine aynı yerdeyim. Uyku yok. Kafamda sen, sen, sen. Bugün nişan fotoğrafını gördüm. El ele. Gülen yüzler. Ben de baktım, baktım... SONRA TELEFONU YÜZÜ KAPALI TERS ÇEVİRDİM!!! Evet, otuz dört…

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Ne diyeyim, hayırlı olsun ya... Hayırlı olsun be. Haberi annem söyledi. Mutfakta bulaşık yıkıyordum, elimde tabak kaldı öyle. Su akıyor, ben bakıyorum. Öfke mi, özlem mi, bilmiyorum. İkisi…

Bu saatte uyanık olan tek kişi benim herhalde. Ev sessiz, annem uyudu, bulaşık makinesi bile sustu. Ben de oturdum yine o mesajın karşısına. Yazdım, sildim, bir daha yazdım. Kaç yıl oldu, hâlâ aynı yerde duruyorum…

İşte O Gece

Hava o kadar sıcak ki uyuyamadım yine. Telefonu elime aldım, ne yapacaksam... açtım galeriyi, biliyorsun. İşte o gece. Hani şu fotoğraf var ya, ikimiz de gerçekten mutluyuz orada. Ben sana yaslanmışım, sen gülüyorsun…

Kutuyu bu sefer açmadım, sadece baktım

Yatağın kenarında oturuyorum. Elbise dolabının en altında, öteki tarafa kaymış, senin çoktan unuttuğun o kutu var ya. Bu sefer açmadım. İnan bana açmadım. Sadece çektim, dizimin üstüne koydum, öylece baktım. Bir buçuk…

Gece yine açtım o taslağı. Okudum. Kapatamadım. Düğün tarihini almıştık, hatırlıyor musun? O akşam salonda, masaya imzayı atacaktık. Kalem elime geçti, tam imzayı atacakken kalkıp gittim. Kapıdan çıkarken arkamdan…

Duydum işte

Nişanlandığını duydum. Geçen hafta. Bir arkadaşım söyledi, öylece, aramızda. Yüzüm ne yaptı bilmiyorum. Ama içimde bir şey koptu, hâlâ yerinde değil. İki yıl olmuş. İki yıl! Ben hâlâ o kantine gidince o köşeye…

Sana Yazamadığım Ses Kaydı

Yine gece. Yine buradayım. Telefonun ses kayıtları klasörünü açtım, üç aydır girmedim oraya. Karıştırırken senin eski bir kaydına denk geldim, ilk haftalardan. Ne kadar da çok konuşuyormuşsun be. Ne kadar da çok şey…

O Yüzük Hâlâ Aklımda

Akşam oldu yine, cam açık, dışarıdan biri geçiyor, gülüşüyorlar. Ben de sana bakıyorum be. Günlerdir aynı ekran, aynı beyaz elbise. Nişanlanmışsın ya. Ben de gördüm. Herkes gibi ben de gördüm. Biliyor musun, hâlâ o gün…

Bugün çekmeceyi açtım. Yine. Yüzük orada, bir saniye baktım, kapattım. Sanki her açtığımda bir şey değişecekmiş gibi ama yok, hep aynı yerde, hep aynı sessizlikte. Biliyor musun, beni asıl kıran o cümle değildi. "Ben…

Az önce yine açtım o çekmeceyi. Biliyorum, açmayacağım diyorum her seferinde ama elim gidiyor işte. Yüzük hâlâ orada, kutunun içinde, yan yatmış. Alıp parmağıma geçirmedim, geçiremiyorum. Sadece baktım. Bir dakika…

O Şarkı Hâlâ Duruyor

Uyku tutmadı, kalktım. Biliyorum, o albümü açmasam iyi olacak... ama elim kendi kendine gitti işte. Açtım. Ve karşımda yine o fotoğraf. Kantin masası. İki bardak çay, yanında bir vapur bileti. Bilet hâlâ duruyor bu…

Davetiyenin Kenarındaki Boşluk

Bu saatte uyumak zor, biliyorsun. Herkes uyudu, ev sessiz… ben yine o kutuya gittim. Davetiyeler duruyor hâlâ. Bir kısmını dağıttık, sonra kalanları bir kutuya koydum, kaldırdım. Atamadım. Bir tanesini açtım demin…

Bugün yine o şarkı çıktı önüme. Yolda, vitrinin önünde. Durup kaldım. İnsanlar geçti, ben kaldım. Ben sana ne diyeyim şimdi ya. Hani nişanlanmışsın ya. Hani olmuş bitmiş. Ama o gün, o doğum gününde, o şarkı çalarken sen…

Bir yaz daha bitti sayılır

Temmuzun ortası. Kumsal yine kalabalık, ben yine o yoldayım. Tek başıma. Dondurma aldım bu sefer. İki top. Kendime diyeceğim ama sen biliyorsun. O gün elinden bir ısırık alacaktım, sonra da yüzüne bakıp "seni seviyorum"…