#kırgınlık

Sana kızmak istiyorum ama kızamıyorum

Bu saatte yine o çekmeceyi açtım. Biliyorum, artık bakmayacağım dedim ama… işte. O kâğıdı elime aldım, kenarı hafifçe kıvrılmış. Üzerindeki isimlerimiz hâlâ orada duruyor, yan yana. Bir zamanlar öyleydik, değil mi? 🙂…

O Şarkı Çalınca

Gece yarısı, mutfakta çay demliyorum. Radyo açık işte, kimse dinlemiyor, kendi kendine çalıyor. Sonra o şarkı başladı. Hani bizim şarkımız. Arabada sonuna kadar açar, camları indirir, bağıra bağıra söylerdik ya. Şimdi…

Biliyor musun, bugün cüzdanımı açtım ve yine o fotoğrafa baktım. Yine. Her akşam aynı şeyi yapıyorum işte, belki farkında bile değilsin. O gece düğünde çekildik, sen yanımda gülerken. Hâlâ orada duruyorsun, hâlâ o…

Kedinin mama kabı

Şu an evdeyim. Kedi ayaklarımın dibinde, mama kabı boş, ona bakıyorum da… bazen senin yüzün geliyor gözümün önüne, mama kabını doldururken bile. Saçma biliyorum. Ama öyle işte. Bu gece yine açtım o fotoğrafı. Hani ilk…

Sabah yine o kafeden geçtim. İçeri girmedim, camdan baktım sadece. O gün oturduğumuz masada şimdi başkaları var. İçim cız etti… cız etmek ne kelime, YANDI!! Seninle konuşamadım ya hani, o sustuğumuz an. İki kelime…

Canım, zaten biliyorsun. Bugün yine o ilk mesajı açtım. Hani şu 'günaydın, dün gece çok güldüm' diye başlayanı. Kaç yıl oldu, hâlâ duruyor orada. Ben de duruyorum işte. Öylece. Balkondayım. Sigara bitti, ben bitmedim. 🙈…

Mutfağın Işığı

Yine mutfaktayım. Saat kaç bilmiyorum, bakmıyorum artık. Buzdolabının sesi, lavabodan damlayan su, bir de benim nefesim. Evin içinde uyuyan bir tek sen varsın, geri kalan her şey susuyor. Ben de susuyorum işte, burada…

O fotoğraftaki sen ve ben

Hâlâ o fotoğrafa bakıyorum. Hani şu ilk gün çekildiğimiz fotoğraf var ya, aynı sıraya oturduğumuz o gün. Buz gibi bir sınıftı, ben titriyordum, sen geldin oturdun yanıma, hiç tanımadığın biriydim işte ama öyle bir…

Yine seni yazıyorum bu saatte. Perşembe gecesi, saat kaç olmuş farkında değilim. Klimayı açmadım, cam açık, perde hafif havalanıyor. Sen olsan 'üşütürsün' derdin. Bugün bir şey oldu. Sabah kahvesini yaparken yine iki…

Duydum işte

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Bana söylemedin, bir arkadaşımdan duydum, sıradan bir pazar öğleden sonrası, elimin altında çayım soğurken. Ne güzel. Demek böyle oluyormuş. Ve ben ne yaptım biliyor musun? Kalktım, telefonu…

Gecenin Bu Saatinde

Yine o saat. Herkes uyudu, ev sustu, ben yine telefonu elime aldım. Açmayacağım diyorum kendi kendime, sonra yine açıyorum. Kaç yıl oldu, o konuşmalar hâlâ orada, silinmemiş. Baştan sona okuyorum, bir daha, bir daha…

hatırladım mı, hatırlattın mı

Bir fotoğraf. Öyle büyük bir şey değil. Bir sahildeyiz, kum ıslak, akşamüstü. Sen "hatırladım" yazmışsın altına. Tek kelime. Ama ben o tek kelimeye yarım saat baktım. Ve sonra gördüm. Bileğinde hâlâ o ince bileklik var…

Yine o mesaja baktım. Hani şu son yazdığın. Okudum, kapattım. Sonra bir daha açtım… Biliyorum, artık yazmayacaksın. Ama ben hâlâ bekliyorum işte. Keşke diyorum, keşke bir kere sesini duysaydım. Yüzünü değil, sesini…

Keşke Demenin Adresi

Bu sabah yine erken uyandım. Hani şu kuşların bile daha tam uyanmadığı, gökyüzünün lacivertten griye geçmeye üşendiği an var ya, işte tam o an. Yatağın diğer tarafı boş, hatta diğer tarafı bile yok, ben hep sağ kenarda…

Sen uyudun. Nefesin o kadar düzenli ki... ben de yatakta dönüp duruyorum. Yazmazsam içimde kalacak. Bugün o düğünü hatırladım yine. Üç yıl önce bugün müydü, değil miydi, tam bilemiyorum ama aklıma düştü işte. İlk dans…