#kırgınlık

Dün akşam annemin evindeydim. Sobanın üstünde çay kaynıyordu, annem mutfakta bir şeyler dürmekle meşguldü. Ben de karşısındaki tabureye çöktüm, öylece oturuyordum. Annem bir ara başını kaldırdı, bana baktı, bir şey…

Bugün pazardı. Evdeydim, kimseye bir şey demeden bütün günü geçirdim işte. Annem aradı, sesimi beğenmedi. "Hasta mısın?" dedi. Değilim, dedim. Yorgunum sadece. Yorgunum çünkü günlerdir aynı şeyi düşünüyorum. Senin o…

Bugün o fotoğrafı yine açtım. Kapatmadan önce baktım, baktım... elini tutuşuna. Sonra kapattım. Sonra bir daha açtım 🙈 sanki ikinci seferde değişecekmiş gibi. Değişmiyor işte. Hep aynı kare. Sonra kalktım, dışarı…

hâlâ aynı şarkıdayım

ya be, gece yarısını çoktan geçtik, kafe kapandı kapanacak, ben hâlâ aynı köşedeyim. telefonu elime aldım yine, o mesajı açtım. iki kelime. "artık yapamıyorum." iki kelime be. üç yılın karşısına iki kelime… gülüyorum…

Sana Yazamadığım Ses Kaydı

Yine gece. Yine buradayım. Telefonun ses kayıtları klasörünü açtım, üç aydır girmedim oraya. Karıştırırken senin eski bir kaydına denk geldim, ilk haftalardan. Ne kadar da çok konuşuyormuşsun be. Ne kadar da çok şey…

Sabah yine o mesajı açtım. Hani şu silmediğim, silmeye de hiç niyetim olmayan mesajı. Okudum, kapattım, sonra bir daha açtım. Aynı şey ya, her seferinde aynı şey. Değişmiyor işte, ne yazıyorsa o yazıyor, ne…

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Ne diyeyim, hayırlı olsun ya... Hayırlı olsun be. Haberi annem söyledi. Mutfakta bulaşık yıkıyordum, elimde tabak kaldı öyle. Su akıyor, ben bakıyorum. Öfke mi, özlem mi, bilmiyorum. İkisi…

Bugün o kadar normal geçti ki... yani normal işte, okula gittim, eve döndüm, senin yanına uğradım. Ama bir ara telefonu elime aldım, eski fotoğraflara baktım. Hani şu sahilde çekildiğimiz var ya, hani benim elimde…

Yine o ses

Kardeşim yine uyudu, ben yine bu odada tek başımayım. Onun nefes sesi var sadece, bir de benim içimdeki o eski ses. Biliyorum, açıp dinleyeceğim, sonra kendime kızacağım. Yine aynı şey olacak. Açtım işte. Senin sesin. O…

Bugün annemin telefonunda senin adını gördüm. Ekranda senin adın. Geçmişte. Bir saniye baktım, sonra kapattım telefonu. Kalbim çok hızlı çarpıyordu. Neden hâlâ orada? Sildin mi sen, silmedin mi? Kızgınım sana. Sonra…

O zarfı yine açtım

Gece yarısını çoktan geçti, sıcak bu saatte bile ensemde duruyor, ben de oturdum eski defteri açtım, arasından o zarfı çıkardım; hani şu köşesi yıpranmış, pulu hafiften solmuş, üstündeki yazıya her baktığımda içimin…

Kutunun İçindeki

Pazar gecesi yine. Yarın herkes işine gücüne dönecek, ben yine aynı yerde kalacağım. Bunu neden yazıyorum bilmiyorum. Belki birine söylemek istiyorum da söyleyecek kimsem yok. Ya da var da söylemeye yüzüm yok. Bugün…

Bu akşam yine hep beraberdik. Sen ona bir şey anlattın, o güldü. Ben de güldüm. İçimden değil ama.. yüzümden. Keşke o gün çekmeceden o kutuyu çıkarıp verseydim. Aylarca biriktirdim, düşündüm, sonra vazgeçtim. Çünkü…

O soru

Yine gece, yine aynı şey. Telefon elimde, bir şey yazmadan bakıp duruyorum. O mesaj orada duruyor işte, tek kelime. Nasılsın. O kadar. Sanki aradan geçen bunca yıl hiç yaşanmamış gibi, sanki ben o kararı hiç vermemişim…

Bugün tam bir yıl oldu

Bugün tam bir yıl olmuş. Geçen sene bu zamanlar seninle bir düğündeydik, hatırlıyor musun? Ben o gün giydiğim elbiseyi hâlâ dolabın en arkasında asılı tutuyorum. Ne atabiliyorum ne de giyebiliyorum. Öylece duruyor işte…