Bu akşam yine hep beraberdik.
Bu akşam yine hep beraberdik. Sen ona bir şey anlattın, o güldü. Ben de güldüm. İçimden değil ama.. yüzümden.
Keşke o gün çekmeceden o kutuyu çıkarıp verseydim. Aylarca biriktirdim, düşündüm, sonra vazgeçtim. Çünkü versem anlayacaktın. Anlarsan her şey bozulacaktı. Şimdi bozulmayan ne kaldı ki…
Senin ona bakışını izledim. Bana hiç öyle bakmadın. Kızmıyorum. Kızıyorum aslında. Sana da kızıyorum kendime de. Ama en çok o kutuya…
Neyse. Gece uzadı, ben yine susuyorum.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.