#eski sevgili

Bir yıl oldu işte

Bugün tam bir yıl oldu. Bu cümleyi kaç kere kurdum bugün, bilmiyorum. Her kurduğumda içimden bir ses "ee, sonra?" diyor. Sonrası yok be. Sonrası hâlâ aynı defter, hâlâ aynı sen. Yazıyorum. Hâlâ yazıyorum. Sana hiç…

Duydum işte

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Bana söylemedin, bir arkadaşımdan duydum, sıradan bir pazar öğleden sonrası, elimin altında çayım soğurken. Ne güzel. Demek böyle oluyormuş. Ve ben ne yaptım biliyor musun? Kalktım, telefonu…

Bu saatte uyumadığımı bir tek sen bilirdin. "Yine mi uyumadın?" derdin, ben de "sen yoksun ya" derdim. Şimdi kimse sormuyor, ben yine uyumuyorum. Bugün bir şey oldu, büyük bir şey değil. Yoldan geçiyordum, bir kafenin…

Bu saatte yazmak da ne bileyim. Gündüz bir telaşın içinde insan unutuyor, gece olunca hepsi geri geliyor. Bugün annemin yanındaydım. Oturmuş, bir şeyler anlatıyordu; ben onu dinliyormuş gibi yaparken aklıma o akşam…

Canım… Yine dolabın üstüne baktım. O kutu hâlâ orada, tozlanmış biraz. Geçen yıl almıştık, hatırlıyor musun, daha açmadan… Neyse. Bugün ev biraz daha sessizdi sanki. Akşam oldu, hava karardı, ben hâlâ mutfakta oyalandım…

Düğün Davetiyesi

Bugün bir düğünde gördüm senin adını. Ortak bir arkadaşın düğünüydü, masalarda otururken bir süre kimseye bakmadım. Sonra yan masadaki davetiyede gördüm, öylece kalakaldım. Bilmiyorum, belki de her yerde seni aramaktan…

hatırladım mı, hatırlattın mı

Bir fotoğraf. Öyle büyük bir şey değil. Bir sahildeyiz, kum ıslak, akşamüstü. Sen "hatırladım" yazmışsın altına. Tek kelime. Ama ben o tek kelimeye yarım saat baktım. Ve sonra gördüm. Bileğinde hâlâ o ince bileklik var…

O fincan hâlâ rafta

Canım, bugün yine o fincanı elime aldım. Hani şu ilk gün Porsuk kenarında içtiğin… elime alınca bir baktım, hâlâ dudağının izi duruyor sanki, kenarında hafif bir leke var hani dudakların oraya değmişti ya. Yedi sene…

Kâğıttan bir gemi

Oğlum bugün banyoda kâğıttan gemi yaptı. Suya bıraktı, gemi battı. Ağladı. Ben de oturdum yanına, kendi gemimi yaptım, o da battı. Sonra ikimiz de güldük. Salak gemiler. Sonra uyudu. Ben mutfakta çay koydum, bardağı…

Kahveyi tek kişilik yapıyorum artık

Gece yarısını yine geçtik, biliyorum. Uyumaya niyetim yok, çünkü uyursam sabah olacak ve sabah olunca mutfakta o sessizlik beni bekliyor olacak. Sana kızmak istiyorum ama önce şunu söyleyeyim: bugün kahveyi tek kişilik…

Canım, Bu gece yine uyuyamadım. Deniz çok yakın, biliyorsun. Pencereden sesini duyuyorum ama bu şehirde tek başına deniz dinlemek başka bir şeymiş, onu anladım. Bugün pazartesi. Hiçbir şey ifade etmiyor artık pazartesi…

O elbiseyi hâlâ saklıyorum

Bu mektubu yazmayacaktım. Kaç gündür diyorum kendime, artık yazma, o adamın adı geçmesin defterlerimde diye. Ama içimde biriken var ya, işte o susmuyor. Akşam oldu, çocukları yatırdım, mutfakta bardakları yıkıyordum…

Bu gece yine o defteri açtım. Hani şu mektuplarını koyduğum defter. Aradan kaç yıl geçti, saymadım bile. Sayınca daha çok acıyor. Bir tanem, sen gittin gideli ben hep aynı yerdeyim. Sen neredesin, bilmiyorum. Bilmemek…

Defterin arkası yine doldu

Gece yarısı oldu yine. Defteri açtım, kalem elimde, ama sana ne yazacağımı bilmiyorum. Bu aralar her akşam aynı şeyi yaşıyorum: oturuyorum, bir şeyler karalıyorum, sonra bir bakıyorum yazdıklarım hep aynı yere çıkıyor…

O gün

Çocuklar uyudu. Ben yine o fotoğrafın karşısındayım. Hani şu düğündeki... hatırlıyor musun, ben o gün elbisenin fermuarını çekememiştim de annem çekmişti. Sen uzaktan bakıp gülmüştün. Ben utanmıştım. 🙈 O gün ne kadar da…