#eski mesajlar

Yine uyuyamadım. Yatağın kenarına oturdum. Geç oldu, biliyorum. Ama içimde bir ses var, susmuyor. Bugün annemgil geldi, düğün telaşı vardı. Herkes gülüyor, bir şeyler anlatıyor. Ben de gülüyorum işte, rol yapıyorum…

Sabah çocukları okula yolladım, kapı kapanınca ev öyle bir sessizleşti ki... Sen gideli hep aynı bu saatler. Kahveyi iki kişilik yapıyorum hâlâ, biri soğuyor. 🙈 Dün dolapta o kartı buldum. Hani şu doğum günün için alıp…

O sesi hâlâ silemedim

Sabah yine erken kalktım. Perdeyi açtım, dışarısı daha yeni ısınıyor. Elime telefonu aldım, bilerek aldım, hani şu alışkanlık işte. Ses kayıtlarına aşağı indim, orada duruyorsun. Hiçbir yere gitmemişsin be. Biliyor…

Üç Sayfa

Bugün sahilde yürüdüm yine. Ayakkabılarımı çıkardım, suyun kenarında ıslanmasına bile aldırmadım. Telefonu çıkardım, eski mesajları açtım. Hepsini biliyorum zaten, ezberledim artık. Yine de açıyorum. Okumadan…

Pazar sabahı, herkes uyurken ben yine telefonla baş başayım. Gelen kutusunda o eski mesajın tarihine takıldım kaldım. Kaç yıl olmuş ya, hâlâ o tarihe dokununca içim bi tuhaf oluyor. O ilk geceyi düşünüyorum yine…

Bu saate kadar oturdum yine. Uyku yok, olmuyor işte. Bugün annem geldi yanıma. Yüzüme bakıp durdu, bir şey soracakmış gibi ama soramadı. Ben de bir şey söylemedim. İkimiz de sustuk. Çay demledi, önüme koydu, ben bardağı…

Beyaz güllerin hâlâ kokusu var

Sevgilim, bu gece yine uyuyamadım. Saat kaç bilmiyorum, bakmadım. Ekrana baktım. Bir şey yok. Yine yok. Koydum masaya. Sonra tekrar aldım. Sana bir şey yazdım. Sildim. Bir daha yazdım. Sildim. Göndermedim işte…

Odamın penceresinden dışarı bakıyorum, sokak lambası hâlâ yanıyor, kimse geçmiyor. Herkes uyudu, bir ben uyuyamıyorum. Telefonu elime aldım yine. Ne diye aldım bilmiyorum. Açtım, o mesaja geldim. Hani şu son mesaja…

Bu sabah yine o kayıt

Sabah erkenden uyandım, güneş daha perdeyi aydınlatmamıştı. Elimi telefona attım, hani olur ya bir bildirim vardır diye. Yok. Hep yok zaten. Sonra o kayda gittim, parmağım bekledi bir süre, dokunsam mı dokunmasam mı…

Eski mesajları yine açtım. Baştan sona okudum, hiçbir şey atlamadan. Senin yazdığın o son "iyi geceler" hâlâ orada duruyor, ben de hâlâ ona cevap vermek istiyorum. 🙈 O kutu hâlâ çekmecede. Açmadım, açamadım. İçinde ne…

Akşam oldu yine. Perdeyi kapatmadım, dışarıda hava hâlâ aydınlık. Yaz gelince günler uzuyor ya, ben de ne zamandır fark etmedim bunu. Bugün annemle oturduk, çay demledi. Bir ara bana baktı, "ne düşünüyorsun" dedi. "Hiç"…

iki kelime

Uyumam gerekiyor ama telefon elden düşmüyor. Ekranda iki kelime duruyor. Sadece iki kelime: "naber, nasılsın?" Bütün gece bunu mu düşünecektim yani.. Şu an sana kızgın mıyım, umutlu muyum, yoksa sadece yorgun muyum…

O Fotoğraf

Sevgilim… yine o fotoğrafa baktım. Hani şu düğün fotoğrafına. Sen oradasın, ben oradayım, ikimiz de gülüyoruz. O gece hiç susmadık ya, hatırlıyor musun? Sabaha karşı numaralarımızı değiştik. Aylarca her gün yazdık. Ben…

Yine o mesaja baktım. Açmadım. Açamadım. Ekranda adın duruyor, ben de öyle... dokunmadan, sadece bakarak. BİR SATIR YÜZÜNDEN NEDEN BU KADAR TİTRİYORUM?! 'Yolun açık olsun' yazmışsın. O kadar. Üç kelimeyle beni kapının…

sen gittikten sonra otogar

Hâlâ uyanığım. Uyumak istemiyorum çünkü uyuduğumda sabah olacak ve sabah olunca yine senden bir haber olmayacak. Bunu biliyorum artık. Yine de telefonu elime alıp ekrana bakıyorum, sonra bırakıyorum. Al, bırak, al…