#eski mesajlar

Bir Cümle Daha

Öğleden sonra evin en serin köşesine çekildim yine. Telefon elimde, o ekran görüntüsü açık. Okumadığım gün yok ama her seferinde aynı yerde kalıyorum, son cümlende. "Evleniyorum." Tek kelime, hepsi bu. Aylarca süren her…

Ekran görüntüsünü sildim, seni silemedim

Yine o ekran görüntüsüne baktım az önce. Hani şu sabaha karşı çektiğim, mesajlaşma ekranının bir kısmı görünüyor sadece, üstte adın, altta "iyi geceler canım" yazıyor. Ben onu her açtığımda aynı yerde duruyorum işte…

Pazar öğleden sonrası. Evdeyim, perdeyi bile açmadım. Herkes dışarda, denize inmiş, çay içiyor, gülüyor. Ben telefonu elime alıp bırakıyorum. Alıyorum, bırakıyorum. Ekran kapanıyor, ben tekrar açıyorum. Aptal gibi. Sana…

O Kapalı Telefon

Sabah kahvemi aldım, balkona çıktım. Sıcak daha şimdiden bastırdı be. Çocuklar uyuyor, ev sessiz. Böyle anlarda hep sen geliyorsun aklıma, işte. İstemiyorum ama geliyorsun. Dün gece yine eski mesajları okudum. Hani şu…

Kantindeki O Gün

Bu sabah yine o mesajı açtım. Hani şu, senin başka biriyle görüşmeye başladığını duyduğum gün attığım mesaj. Defalarca okudum. Biliyorum, tuhaf geliyor kulağa, aylar geçti üstünden, hâlâ ne diye açıp okuyorum ki... işte…

Bu gece düğüne gittim. Komşunun kızı evleniyordu, annem zaten günlerdir hazırlanıyordu, ben de gittim işte. Kalabalık, müzik, herkes birbirine sarılıyor. Ben ortada bir tabakla dolaştım durdum. Bir ara gelinle damat…

Hâlâ o mesaja bakıyorum. Hani şu son konuşmadan önce attığım mesaja. Ne yazdığımı biliyorum ama söyleyemem… sanki söylersem o geceyi baştan yaşayacağım, o yüzüklerin çıktığı anı.. Sen gittin ya, ben o cümleyi bir türlü…

Düğünde

Bu akşam kuzenimin düğünü vardı. Herkes oynuyor, halay çekiyor, birileri çığlık atıp duruyor. Ben masanın ucunda oturdum, elimde bir bardak. Ortalıkta bir mutluluk var, benim içimde yok. Müzik değişti bir ara, yavaş bir…

Hâlâ silmedim ya. Hani şu eski mesajları, hani şu "yarın aynı durakta" yazdığın o mesajı. Gece böyle olunca insan ne yapsın, açıp okuyor işte. Kızmıyorum artık sana, kızamıyorum be. O yüzüğü gördüm ya sahilde, bir şey…

Kutunun Kendisi

Zaten biliyorsun canım, o kutu hâlâ çekmecede. Hastane çıkışında aldım ya hani, elimde tutuyordum. Vermedim. Bugün yine balkondayım. Sigara yanıyor, ben sönüyorum. Sabah yine erken kalktım, yüzümü yıkadım, sana güçlü…

Nasılsın

Tek kelime. İki yıl, iki şehir, bir sürü suskunluktan sonra ekranıma düştü ve ben hâlâ o ekrana bakıyorum. Bugün yağmur var burada. Yaz ortasında yağmur, olur mu demeyin, oldu işte, benim şansıma. Camdan dışarı…

Ses Kaydı

Bir ses kaydım var, hiç gönderemediğim. Bazen açıyorum, baştan dinliyorum, sonra yine kapatıyorum. Üç dakika kırk yedi saniye. İçinde her şey var: sana anlatmak istediğim o gün, yürüyüşte yanımda yürürken aklımdan…

Bu saatte yine telefonun sesine uyandım. Sana bakmadan önce kendime kızdım, sonra yine baktım. Tabii ki sen değilsin. Tabii ki. Biliyorsun, bir yıl önce bu gece yarılarına denk gelirdin. Kapıyı çalmazdın, ertesi sabah…

Bugün çekmeceyi düzenliyordum. Kolye yine orada. Kutusu biraz yıpranmış artık. Açmadım. Açsam ne olacak, takacak değilim ya. Ama atamadım da. İki yıl oldu, hâlâ duruyor işte. Sana hiç veremediğim tek şeyim o belki de…

O Kafede Yanından Geçerken

Seni geçenlerde bir kafede gördüm. Yanında eşin, çocuğun... Ben bir masada, elimde soğumuş çay. Kalkıp yanına gelsem ne derdim bilmiyorum, belki de hiçbir şey. Sadece başımı öne eğdim, sen görme diye. Ama sen zaten hiç…