Yine açtım o mesajları.
Yine açtım o mesajları. Okudum, kapattım. Sonra bir daha açtım. Ya ben ne yapıyorum?
Akşam üstüydü, balkonda oturuyordum. Rüzgâr öyle bir esti ki... hatırladım işte. Sen gülerken gözlerin kısılırdı ya. Hani şu ilk gece. Ne konuşmuştuk hatırlamıyorum bile. Ama o kısılan gözler aklımda.
Aylarca yazdık be. Upuzun. Ama hiçbirimiz 'seninle olalım' diyemedik. İkimiz de bekledik. Ne bekliyorduk?
Sonra sen yazdın. 'Nişanlandım.' Hava durumu gibi. Şaka gibi.
Şimdi başkasıyla evlisin. Bense hâlâ eski mesajlarını okuyup kendime kızıyorum. Gerçekten mi ya 🙈
Giriş yap, bu yazıya puan ver.