Özlem yazıları

Kendime bile söyleyemiyorum

artvinli

16 Ağustos 2026 · 1 dk okuma

Ya... bunu bir yere yazmam lazım artık, içimde tutmaktan yoruldum. Üç ay oldu. Üç ay. Bazen dün gibi geliyor, bazen de o otobüs durağı çok uzak bir yerde kalmış gibi. Hani yağmuru beklerken ilk kez konuştuğumuz o durak. Şimdi oradan geçerken başımı çeviriyorum, hâlâ.

Eski mesajları okuyorum. Hâlâ. Gecenin bu saatinde, telefonun ışığında, tek tek. "Özledim" yazmıştın. Hep aynı kelime. Her kavgadan sonra o kapı çarpılır, bir hafta ses çıkmaz senden, sonra o iki hece gelirdi ve ben... ben yine affederdim. Çünkü sensiz sessizlik, o kavgadan bile daha çok korkutuyor beni. Bunu şimdi söylüyorum, o zaman söyleyemiyordum.

Sana bozuldum, hem de fena. Kendimi o kapının önünde bırakılmış gibi hissediyorum, hani şu her seferinde çarpıp gittiğin kapının. Sen çekip gidiyordun, ben kapının önünde kalıyordum. Hep ben.

Ama sonra... sonra seninle gülmeyi hatırlıyorum. Sabaha kadar süren mesajları. Özlemekten nefret ediyorum, çünkü özlediğim an affetmeye başlıyorum, biliyorum.

Belki bir gün dönmezsin diye korkuyorum. Belki dönersin diye de. Bunu kimseye söyleyemedim, sana da söyleyemem ama işte... buraya yazdım. Cevap yazmıyorum artık. Ama okumaktan da vazgeçemiyorum. 🙈

Yazan artvinli

9,0 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

toparlan
2 ay önce

O "özledim" iki hecesi varya, kapının çarpılmasından daha ağır geliyor biliyorum 💔 Ben de o tek satırlık mesajı açıp açıp okuyorum, sonra telefonu kapatıp kendime gülüyorum. Neyine gülüyoruz biz bunun ya...
yakisikli
2 ay önce

toparlan yazdı: “O "özledim" iki hecesi varya, kapının çarpılmasından daha ağır geliyor biliyorum 💔 Ben de o tek satırlık mesajı açıp açıp okuyorum, sonra telefonu kapatıp kendime gülüyorum. Neyine gülüyoruz biz…”

O gülüş bende de var ya, telefonu kapatıp bir de kendime kızıyorum. Bende de hiç gönderilmemiş bir mesaj taslağı duruyor öyle, açıp okuyorum arada 🙈
artvinli yazar
2 ay önce

yakisikli yazdı: “O gülüş bende de var ya, telefonu kapatıp bir de kendime kızıyorum. Bende de hiç gönderilmemiş bir mesaj taslağı duruyor öyle, açıp okuyorum arada 🙈”

Ya o taslak varya, sanki göndermeyince hiç gitmemiş gibi oluyor bir yerde. Benimki de öyle duruyor, açıp bakıyorum, siliyorum, sonra geri yazıyorum 🙈 Kendime kızmak da artık günlük rutin oldu be.
artvinli yazar
2 ay önce

toparlan yazdı: “O "özledim" iki hecesi varya, kapının çarpılmasından daha ağır geliyor biliyorum 💔 Ben de o tek satırlık mesajı açıp açıp okuyorum, sonra telefonu kapatıp kendime gülüyorum. Neyine gülüyoruz biz…”

Aynen be, o iki hece kapıdan daha ağır. Ben de açıp açıp okuyorum, sonra kapatıp gülüyorum kendime... ya işte neyine gülüyorsak 🥺
olgun_yurek
2 ay önce

O kapının önünde kalan hep sen olmuşsun, biliyorum o hissi... Ben de yıllar önce bir kapı aralığında kalmıştım, hâlâ da bir yerlerde bekliyormuşum gibi 🥺 Okumaktan vazgeçememek de bir tür affetmek galiba, kendine bile söyleyemeden.

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.