#söyleyememek

O otobüs

Yine o geceyi düşündüm. Hani doğum gününden sonra aynı otobüse binmiştik ya. Konuşmaktan ineceğimiz durağı kaçırmıştık, hatırlıyor musun? Sen cama vurup dışarıyı gösteriyordun, ışıklar akıp gidiyordu, bir de o bozuk…

Kına Tırnağım Hâlâ Duruyor

Canım, hani şu kırmızı kınayı yakarken avucuma tıkılan bozuk parayı biliyorsun ya… Dün gece çekmeceyi karıştırırken buldum. Hâlâ orada. Bir kuruş. Ama içimde bıraktığı ağırlık, bir kuruş değil. Hiç de değil. Salı gecesi…

Kapağı açmadım

Bugün çekmeceyi açtım. Bir şey aramıyordum, öyle canım istedi. O kare en altta, iki mektubun arasında duruyordu. Elimi attım, çektim, baktım. Sonra geri koydum. O karede ikimiz de çocuğuz. Sen gülüyorsun, ben sana…

Sabah yine o fotoğrafı elime aldım. Hani şu bizim kare var ya, hani ben gülerken sen bana doğru eğilmiştin. O eğilişte bir şey var sanmıştım, hâlâ var mı bilmiyorum. Fotoğrafın kenarı kıvrıldı artık, elime aldıkça daha…

Sandığın Kapağı

Canım, hani senin kına gecen var ya, elime kına yakılan gece... işte o geceden beri ellerimi yıkıyorum ama tırnaklarımdaki iz geçmiyor. Sanki birisi inadına hatırlatıyor. Sen oynarken ben gülümsedim ya, hani gözlerim…

O Konuşmaya Bir Daha Baktım

Bu gece yine dayanamadım. Yatağa uzandım, telefonu elime aldım, kaydırdım kaydırdım ve yine o konuşmaya geldim. Hani şu bizim konuşmamız. Yıllar olmuş, hâlâ orada duruyor. Silmedim. Silemedim. Ya sen bilsen, ilk mesajı…

Salonda yine o fotoğrafın önünden geçtim. Hani şu ilk yıl çekilen, ikimizin de gülmekten gözlerimizin kaybolduğu... O gece bana "bir daha bu kadar mutlu olamam" demiştin ya. Haklıymışsın, gerçekten olamadık 🙃 Geçen…

Yine o kareyi açtım ya hayatım. Elim gitmiyor ama gidiyor işte. Hani göl kenarında, sen bana bir şey söylemiştin de gülmüştüm ya... tam o an çekilmişti. İkimiz de gülüyoruz orada, sanki kimse karışmamış gibi aramıza…

Yine vapur sesi duydum bugün. Bir an durdum. Sen yoktun ama içimden “iki durak sonra gelir” diye geçti. O gün çay bardağını tutarken ellerim titriyordu ya. Ben de sana bakamadım. Kız, söylesene, sen de mi heyecanlıydın…

Davetiyenin Kenarındaki Boşluk

Bu saatte uyumak zor, biliyorsun. Herkes uyudu, ev sessiz… ben yine o kutuya gittim. Davetiyeler duruyor hâlâ. Bir kısmını dağıttık, sonra kalanları bir kutuya koydum, kaldırdım. Atamadım. Bir tanesini açtım demin…

Dün gece rüyamda seni gördüm. Hani şu bizim masada, karşımda oturuyordun. Ama bu kez gülümsüyordun. Öyle bir gülümseme ki... uyanınca yüzüm ağrıyordu, kendi kendime gülmekten. Sonra yatağın diğer tarafına baktım. Boştu…

Bardağın hâlâ orada

canım… yine senin bardağını doldurdum. çayı koydum, buharı çıktı, sonra baktım. senin tarafın boş. iki yıl oldu ama ben hâlâ her akşam iki bardak çıkarıyorum. alışkanlık işte, elim gidiyor. bugün yine o günü düşündüm…

Bu saate kadar uyuyamadım yine. Telefonu elime aldım, fotoğraflarda aşağı indim, ta o düğün gecesine... Sen orada, ben orada. O karede kendi yüzüme bakamıyorum artık, çünkü o kıza ne olduğunu biliyorum. Dans ederken göz…

sevgilim, bugün yine o düğünü düşündüm. hani şu hep dönüp dolaştığım düğün. beyaz çiçekler, bir yerde ağlayan bir çocuk, çok yüksek müzik… ve sen bana dönüp "nereden tanışıyoruz biz ya?" diyorsun. tanışmıyoruz işte. o…

O Paket

Biliyor musun, bu saatte hâlâ uyanık olmamın tek sebebi sensin. Yine vapurdayım. Gece vapurunda. Hani şu bizim hiç binemediğimiz, hep ertelediğimiz vapur var ya... İşte ben artık ona tek başıma biniyorum. Her seferinde…