#nişan

Bu gece annemde kaldım. Uyuyamadım, kalktım. Onun eski çekmecesinde bir şey ararken... bizim fotoğraflarımız çıktı. Annem saklamış. Ben bile unutmuşum orada olduklarını. Bakamadım önce. Sonra baktım. Düğün salonu…

sevgili, bu gece yine seni düşünüyorum. Kaç yıl oldu, saymayı bıraktım. Ama Kordon'da o gece yürüdüğümüz yol aklımda. Ayakkabılarımın taşlara vurduğu ses bile. Bir de midye aldığımızı hatırlıyorum, ben limonu fazla…

Kutunun Kapağı

Yine o kutu. Yine aynı parmağım, yine aynı tereddüt. Çıkardım, koydum, kapattım. Sonra açtım, yine taktım. Kaç gecedir aynı şeyi yapıyorum, artık sayısını unuttum. Parmağımda bir iz kaldı sanki, halka gibi değil de bir…

Gecenin Bu Saatinde

Yine o saat. Herkes uyudu, ev sustu, ben yine telefonu elime aldım. Açmayacağım diyorum kendi kendime, sonra yine açıyorum. Kaç yıl oldu, o konuşmalar hâlâ orada, silinmemiş. Baştan sona okuyorum, bir daha, bir daha…

Herkes uyuyor. Ben yine o kutunun karşısındayım. Bugün bir düğün davetiyesi geldi. Elimde tutuyorum, bakıyorum... Bizim salona benziyor. O akşam aklıma geldi işte. Seninle ilk konuştuğumuz akşam. İki kelime yeterdi o…

Bugün yine açtım o mesajı. Hani şu silmeyi beceremediğim. Baştan sona okudum. Sonra başa döndüm, bir daha okudum… İçinde ne yok ki. Kızgınlık var, biraz alay var, sonra birden “ama seni hâlâ” diye başlayan bir cümle var…

İki Yıl Sonra Hâlâ Aynı Yer

Bugün telefonumu elime aldım, yine o sohbeti açtım. Aylardır silmedim, silemedim. Okuduğum her satırı neredeyse ezbere biliyorum artık. "Günaydın" yazmışsın bir yerde, sabahın altısında. Ben o saatte uyanmazdım bile…

Bu akşam yine açtım o mesajları. Hani şu silmeye elim varmayan, okuyunca hiçbir şeyi değiştirmeyen ama kapatamadığım o uzun uzun yazışmalarımızı. Sana hep 'sen' derim ben, ismini yazmam, çünkü ismini yazınca biri…

Duydum işte

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Bana söylemedin, bir arkadaşımdan duydum, sıradan bir pazar öğleden sonrası, elimin altında çayım soğurken. Ne güzel. Demek böyle oluyormuş. Ve ben ne yaptım biliyor musun? Kalktım, telefonu…

gece yarısını geçti, ev sessiz, kutu yine çekmecede duruyor. canım biliyor musun bugün açmaya çalıştım, elim gitmedi, bıraktım. iyi olacağız diyeceğim, biliyorum diyeceğim ama sözüm ağzımda kalıyor.. sonra susuyorum…

Bu Gece de Çıkarmadım

Yine oturdum yatağın kenarına, yüzüğü çıkardım. Avucumda soğuk soğuk duruyor, parmağımdaki o boşluğa bakıyorum ve içimden bir ses "koy şunu kutuya, bitsin artık" diyor. Koydum. Kapadım. İki saniye geçti, geri açtım…