#çay

Bu mektubu yazmayacaktım. Sonra çantanın dibinde elime bir kâğıt parçası geçti, katlanmış hâli öylece duruyordu, kenarı yumuşamış, kat izleri iyice oturmuş. Açtım. Senin yazın. Ortada bir yerinde, kalemin biraz…

Sabah erken uyandım yine. Perdeyi açmadım. Yatağın boş tarafına baktım, alışkanlık işte. Sen gideli de bir süre oldu ama benim gözüm hâlâ orada takılıyor. Dün gece telefonu elime aldım. Sesli mesaj. Hâlâ orada, hâlâ…

O eski fotoğraftaki kız

Bu saatte uyuyamadım yine, kalktım çayı koydum. Kimse için değil, kendim için. Bunu yazarken bile tuhaf geliyor insanın kulağına, değil mi? Ama öğrendim artık. Sabahları erken kalkmayı, demliği kendi elimle tutmayı…

O gece söyleyemediklerim

Az önce telefonu elime aldım, yine bıraktım. Ekranın ışığı söndü, oda yine karanlık. Bu ara hep böyle oluyor işte. Bir şey yazacakmışım gibi oluyor, sonra parmaklarım donuyor. O geceyi düşünüyorum. Hani şu kavga bile…

Annemin Yanında

Bu gece buraya geç geldim, kusura bakma. Annemdeyim, biliyorsun, böyle sıcak yaz gecelerinde balkonda otururuz, çay içer, laflarız. O anlattı, ben dinledim işte. Ama seni düşündüm ya, kafamın içinde hep sen vardın…

Bu saatte uyumak lazım aslında. Herkes uyudu, ev sessiz, ben hâlâ mutfaktayım. Çay demledim yine. Hani şu senin bardağını da koydum yanına, huyum kurusun. Sen salonda, televizyonun karşısında, kumandanın tuşlarına basıp…

Canım, sen yan odada uyuyorsun. Mutfaktan geçerken çay bardağını gördüm lavaboda, elime aldım. Yıkadım ama öylece tutuyorum hâlâ, elim gitmiyor yerine koymaya. Sabah erken kalkıp perdeyi açar ya, işte o an içimde bir…

Bugün de güldüm işte

Hayatım, bugün sana bir şey söyleyeceğim ama nereden başlasam bilmiyorum, çünkü öyle çok şey birikmiş ki içimde, hepsini aynı anda söylesem cümleler birbirine girer, sen de bana gülersin, ben de kendime gülerim, işte…

Yine o çay bardağı

Mutfakta oturuyorum, karşımda boş bir bardak. Çay koydum ama içmedim. Soğusun diye bekliyorum belki de.. bilmiyorum. Bu akşam düğünden geldim. Komşunun kızını evlendirdik. Herkes güldü, oynadı, halay çekti. Ben bir…

Anlat desen ne anlatayım. Aynı sofrada oturup iki saat boyunca üç cümle konuşamadığımızı mı, yoksa o düğünde bana uzanan eli tuttuğumda içimden bir şeyin kopup gittiğini mi.. Hâlâ bilmiyorum. Bilmediğim için de oturup…

Eski fotoğraflara daldım yine. Hani şu ilk yıllarımızdaki... Sen gülüyorsun, ben sana bakıyorum. Sen hâlâ sabah çayını öyle içiyorsun. Kapıdan çıkarken dönüp bakıyorsun ya, hâlâ bakıyorsun işte. Ama konuşmuyoruz eskisi…

Canım, bugün annemdeydik ya. Hani şu eski çaydanlık var ya, sen bilirsin, onu çıkardı. Ben de mutfakta dururken bir an gözüm doldu, sana söylemedim. Niye ağladım bilmiyorum. Belki yorgunluk, belki başka bir şey…

Bu Gece Uyumadım

Bu gece uyuyamadım. Yanımda uyuyorsun, nefesini duyuyorum. Bazen farkında olmadan sayıyorum, sonra kendime gülüyorum, ne alaka diye. Uyandırmak istemedim seni. Kalktım, mutfağa gittim, çay koydum kendime. Camdan baktım…

Akşam oldu yine. Perdeyi kapatmadım, dışarıda hava hâlâ aydınlık. Yaz gelince günler uzuyor ya, ben de ne zamandır fark etmedim bunu. Bugün annemle oturduk, çay demledi. Bir ara bana baktı, "ne düşünüyorsun" dedi. "Hiç"…

Bugün yine o geceyi düşündüm. Arkadaşının doğum günü, kalabalık, müzik... sen karşıdan bana bakıyordun da ben elimdeki bardağı nereye koyacağımı şaşırmıştım. Sonra yanıma gelip ne içtiğimi sordun, ben de 'sen ne…