Özlem yazıları

O eski fotoğraftaki kız

sevgi_bahcesi

24 Ağustos 2026 · 1 dk okuma

Bu saatte uyuyamadım yine, kalktım çayı koydum. Kimse için değil, kendim için. Bunu yazarken bile tuhaf geliyor insanın kulağına, değil mi? Ama öğrendim artık. Sabahları erken kalkmayı, demliği kendi elimle tutmayı, ocağın altını kendi başıma kısmayı...

Yine o fotoğrafla oturdum. Hani şu üniversiteden kalma, arka planda ağaçların olduğu, benim güldüğüm... O gülüşü tanımadım yine. Kimdi o? Kimin için o kadar parlaktı yüzü? SENİ TANIMIYORUM ARTIK!! Ama özledim. Yemin ederim özledim o kızı, kendi gülüşümü özledim, ne garip değil mi...

Sen kendine iyi bak, tamam mı? Ben bakıyorum artık.

Yazan sevgi_bahcesi

9,0 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

hatira
2 ay önce

O fotoğraftaki gülüşü tanımamak... bende de var o. Bir kutuda duruyor benimki de, bir de hiç gönderilmemiş bir mektup. Kendine çay demlemeyi öğrenmek de bir şey galiba, sessizce. 🥺
bekleme
2 ay önce

Sabah çayını kendi elinle demlemen... ben de bir dönem servis durağında bekleyen o kızı özlüyorum, o gülüşü değil. Tanımadığın kıza kızma, o seni o günlere bağlayan tek şeydi belki. 🫂
ilk_gunku
2 ay önce

O gülüşü kimin için parlattığını sormuşsun ya, ben de dönüp dolaşıp o düğün gecesine gidiyorum... beyaz gömleği, sahilde ayakkabılarımızı çıkarıp yürüyüşümüzü düşünüyorum. Sen kendi çayını demlerken ben hâlâ birinin elini tutmasını bekliyorum, ikimiz de aynı sessizlikteyiz işte. 🥺 Kimse için değil, kendin için... bunu yazabilmen bile bir şey.

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.