#söyleyememek

Yine mi sen?

Bugün yine o kapının çalınmasını bekledim. Öğleden sonra evdeydim, annem geldi oturdu, çay demledim, sohbet ettik ama aklımın bir köşesinde hep o ses vardı. Kapı çalınsa, açsam ve karşımda seni görsem. Kaç yıl oldu…

Geç oldu, uyandırmadım

Yine uyuyorsun. Bir süre yanında yatıp nefesini dinledim. Ama içimde bir söz var, söylemeden uyuyamam. Kalktım, yazıyorum. Sabah okursun belki, belki okumazsın. Ben yazmış olayım. Biliyor musun, bazen hâlâ inanamıyorum…

Bu sefer farklı bir durak

Bugün başka bir durakta otobüs bekledim. İlk kez. Ama beynim yine onu buldu, şaşırmadım artık 🙈 Telefonu cebimden çıkardım. Koydum. Çıkardım. Koydum. Ya ben o akşam bir şey yazsaydım ya? İki kelime be, iki kelime… Sonra…

Bugün de gelmedin

Hava kararmaya başlamıştı, ben yine o banka oturdum. Simit aldım, iki tane. Birini ben yedim, diğerini martılara attım. Sen olsan kızardın bana, "hepsini atma, kendine de ayır" derdin. Ben de sana gülerdim. Şimdi…

Bu saate kadar oturdum

Bu saate kadar oturdum. Uyumadın mı diye sormadın. Salonda ışık yanıyordu, kapıyı kapattın içeriden. Ben de burada, kendi kendime konuşuyorum işte.. Eskiden bu saatlerde ikimiz de uyanık olurduk. Gülerdik. Bir şeyler…

Neyse işte... bu sabah telefonu elime aldım, sana yazacaktım canım. İki satır yazdım, sildim. Bir daha yazdım, yine sildim 🙈 Sen sofrada eski sevgilinden bahsediyordun ya. Ben de gülümsüyordum. O gülümseme hâlâ içimde…

Bu akşam çocuklar erken yattı. Mutfakta çayım soğuyor, ben hâlâ karşısında oturuyorum. Elimi uzatıp telefonu aldım, o fotoğrafa gittim yine. Bizim düğün fotoğrafımız. Sen smokinle gülüyorsun, ben de o kadar mutluyum…

Dün gece yine o rüyayı gördüm. Üniversitenin ilk günü, o sıra. Sen yanıma oturmuştun, bütün ders boyunca fısıldaşmıştık, hocanın bize bakıp durduğunu bile fark etmemiştik. Rüyada o günü yaşarken içimden diyordum ki bu…

İki Yıl Sonra Hâlâ Aynı Yer

Bugün telefonumu elime aldım, yine o sohbeti açtım. Aylardır silmedim, silemedim. Okuduğum her satırı neredeyse ezbere biliyorum artık. "Günaydın" yazmışsın bir yerde, sabahın altısında. Ben o saatte uyanmazdım bile…

O Bileklik Hâlâ Orada

Bugün pazar. Evdeyim, annem mutfakta, ben odamda yatağa uzanmışım. Telefonum elimde, yine o eski mesajlara düştüm. İki yıl önceki bir cumartesi akşamı. "Geliyor musun?" yazmışsın. Ben de "geliyorum" demişim, sonunda üç…

Evde kimse uyanık değil, ben yine sana yazıyorum. Elimde telefon, karanlıkta ekran gözümü alıyor, çok da umurumda değil. Bugün o vitrinin önünden geçtim yine. Yürüyordum, kafam başka yerdeydi, sonra ayaklarım kendi…

Akşam oldu yine. Perdeyi kapatmadım, dışarıda hava kararıyor işte. Bugün yine o şarkıya denk geldim. Yine açmadım. Başparmağım üstünde durdu, kaldırdım sonra. Kaç yıl oldu, hâlâ aşık mıyım bilmiyorum. Mesajları…

Sabah Yine Aynı

Canım, sabah yine erkenden kalktım, sana güçlü görünmek için. Sonra balkona çıktım, sigaramı yaktım ve sustum. Ağladım işte, ne yapayım. O ilk mesajı hâlâ silemiyorum. Sen atmıştın, ben okumuştum, dünya durmuştu. Şimdi…

Akşam oldu yine, çay demledim. O mesaj hâlâ orada duruyor. Tek satır. Okumadım desem yalan, ezberledim bile 🙈 Cevap yazamadım be. On sene sonra ne yazılır ki? "İyiyim" desen yalan, "kötüyüm" desen ne olacak? Kendime…

Yine uyku tutmadı. Evde herkes uyudu. Tam da böyle saatlerde aklıma geliyorsun işte. Bugün yolda bir kız gördüm, telefonuna baka baka mesaj yazıyor, siliyor, yine yazıyor. Bir an durdum, kalbim hızlandı. Çünkü biliyorum…