Bu saate kadar oturdum
Bu saate kadar oturdum. Uyumadın mı diye sormadın.
Salonda ışık yanıyordu, kapıyı kapattın içeriden. Ben de burada, kendi kendime konuşuyorum işte..
Eskiden bu saatlerde ikimiz de uyanık olurduk. Gülerdik. Bir şeyler anlatırdım, sen dinlerdin. Şimdi ikimiz de uyuyor gibi yapıyoruz.
Çayım soğudu. Bardağı elimde tutuyorum öylece. Kalkıp kapına varmak, iki kelime etmek... yapamıyorum. Telefona iki kere uzandım.
Fotoğraflara bakmıyorum artık. Söz verdim kendime. Ama eski bir mesaj var, silmeye elim gitmiyor…
Seni özledim. Yan odadaki seni bile.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.