#söyleyememek

O mesajı tekrar okudum. Yine. Kaçıncı oldu bilmiyorum artık. Yıllar önce yazdığın o uzun mesajı. Sonunda "bizden bir şey olmaz ama seni unutamam" yazmıştın ya hani. İlk okuduğumda gülmüştüm buna, şimdi gülemiyorum. Her…

Bir yıl oldu işte

Bugün tam bir yıl oldu. Bu cümleyi kaç kere kurdum bugün, bilmiyorum. Her kurduğumda içimden bir ses "ee, sonra?" diyor. Sonrası yok be. Sonrası hâlâ aynı defter, hâlâ aynı sen. Yazıyorum. Hâlâ yazıyorum. Sana hiç…

Canım, Bu gece yine uyuyamadım. Deniz çok yakın, biliyorsun. Pencereden sesini duyuyorum ama bu şehirde tek başına deniz dinlemek başka bir şeymiş, onu anladım. Bugün pazartesi. Hiçbir şey ifade etmiyor artık pazartesi…

Gece yarısı. Uyku yok. Kafamda dönen tek şey: o dondurma. Hani elimde tuttuğum, erimesin diye aceleyle getirdiğim. Sana uzatacaktım. "Al" diyecektim, sonra "aslında ben sana daha fazlasını..." Arkadaşlar geldi. ALLAH'IM…

Az önce annemin yanından çıktım. Hâlâ yatağımda oturuyorum, gözlerim tavanda. Herkes uyudu. Bir tek ben ayaktayım. Bir de sen… neredeysen. Bugün düğünde bir şey oldu. Çok tanıdık geldi. Birileri gülüyordu, kalabalıktı…

Dolaptaki Gömlek

canım, bugün yine o dolabı açtım. hani şu gömlek var ya, geçen sene aldığım. hani sana diyecektim, yakışır dedim kendi kendime, aldım. katlayıp koydum. her açışımda elime alıyorum, sonra geri bırakıyorum. işte öyle bir…

O gülümseme

Akşam oldu yine. Hava hâlâ soğuk, ama günler uzamaya başladı. Pencerenin önünde oturuyorum, çay soğudu. Kaldırmaya üşendim. Bu aralar iyiyim. Gerçekten iyiyim. Kimseye bir şey anlatma ihtiyacı duymuyorum, kimseye bir…

Sana Yazamadığım Ses Kaydı

Yine gece. Yine buradayım. Telefonun ses kayıtları klasörünü açtım, üç aydır girmedim oraya. Karıştırırken senin eski bir kaydına denk geldim, ilk haftalardan. Ne kadar da çok konuşuyormuşsun be. Ne kadar da çok şey…

O fotoğraf yine elimde

Yine uyuyamadım, yine sen. Ev sessiz, ben yine o fotoğrafın başındayım 😔 Biliyorum, kaç kere baktım aynı fotoğrafa. Ama bu gece başka bi şey takıldı gözüme. Arkadaki o ağaç, hatırladın mı, üniversite kampüsünde en çok…

Gece Yarısı Balkonu

Zaten biliyorsun, canım. Bu saatte yine balkondayım. İçim de yanıyor işte. Hani şu ilk mesajın vardı ya... HANİ ŞU “günaydın” DİYE BAŞLAYAN O MESAJ!!! Sen attın, ben on kere okudum. Ekranı kapatıp açtım, hâlâ orada mı…

Bugün annemin yanında oturuyordum, balkonda. O da sessizdi, ben de. Bir ara elini omzuma koydu, hiçbir şey söylemedi. İşte o an dayanamadım, kalkıp iskeleye indim. Bilirsin, seninle ilk tanıştığımız yer orası. Kitabın…

Sabah yine o kafeden geçtim. İçeri girmedim, camdan baktım sadece. O gün oturduğumuz masada şimdi başkaları var. İçim cız etti… cız etmek ne kelime, YANDI!! Seninle konuşamadım ya hani, o sustuğumuz an. İki kelime…

Telefon hâlâ elimde. Ekran karardı, ben hâlâ bakıyorum. Aynı tek kelime. Defalarca okudum. “Nasılsın?” Bu kadar. Başka bir şey yok. Şu an ne hissettiğimi bilsem bu yazıyı yazmazdım zaten. Kızgın mıyım? Değilim galiba…

Bugün yine o şarkıyı açtım. Hani senin eskiden çaldığın. Hani ben mutfaktayken arkadan gelirdi, ben de elimdeki tabağı bırakır, sana doğru dönerdim. Yine açtım işte. Artık sen çalmıyorsun ama ben yine de dönüp bakıyorum…

Hani şu fotoğraf var ya, ikimizin de kareye girdiği o fotoğraf. Açtım yine bu gece. Ama sadece bize bakmıyorum artık; aradaki boşluğa bakıyorum. Kolumun omzuna değmediği, senin bana dönmediğin o boşluğa. O gün kantinde…