O fotoğraf yine elimde
Yine uyuyamadım, yine sen. Ev sessiz, ben yine o fotoğrafın başındayım 😔
Biliyorum, kaç kere baktım aynı fotoğrafa. Ama bu gece başka bi şey takıldı gözüme. Arkadaki o ağaç, hatırladın mı, üniversite kampüsünde en çok oturduğumuz yerdi. Sen gülerdin, ben de gülerdim, hiç bi şey düşünmezdik. Ne kolaymış ya, ne kadar kolaymış o günler…
Şimdi o fotoğraf bende, senin haberin yok. Bazen diyorum ki içimden, sana göstersem, “hatırlıyor musun” desem. Ama nereye, kime, ne yüzle 😢
Şu an napıyorsun bilmiyorum. Uyuyor musun, sen de benim gibi uyanık mısın, hiç fikrim yok. Ama bi bilsen, şu an kalbim nasıl çarpıyor o eski günleri düşününce… Öfkeliyim de bu arada, çok öfkeliyim! NEDEN öyle birden gittin, neden bi kelime bile etmedin!! 😭
Ama sonra… sonra yine o gülüşün geliyor aklıma, yumuşuyorum. Seni seviyorum ya, hâlâ, elli iki yaşımda, hâlâ seviyorum. Allah'ım benim aklım mı gitti… 🥺
Bu gece de seninle kapandı işte. İyi geceler bir tanem, benim olmasan da 🤍🌙
Giriş yap, bu yazıya puan ver.
