#şarkı

O fotoğraf

Sen gideli kaç ay oldu, ben saymayı bıraktım artık. Sabah gözümü açar açmaz yine o fotoğraf. Hani şu son çekildiğimiz, senin o mavi gömleğinle, benim de saçım rüzgârdan dağılmış hâlim. Gülüyordum ya orada, gerçekten…

kocam uyuyor. ben mutfaktayım, telefonun sesi kısık. o listeden bir şarkı açtım. daha ilk saniyesinde tanıdım, hiç dinlemediğim ama ezberimde olan bi şey gibi. 🥺 sen kantinde yanıma oturmuştun. sonra her gün oturdun…

Yine mi sen?

Bugün yine o kapının çalınmasını bekledim. Öğleden sonra evdeydim, annem geldi oturdu, çay demledim, sohbet ettik ama aklımın bir köşesinde hep o ses vardı. Kapı çalınsa, açsam ve karşımda seni görsem. Kaç yıl oldu…

O Şarkı Çalınca

Gece yarısı, mutfakta çay demliyorum. Radyo açık işte, kimse dinlemiyor, kendi kendine çalıyor. Sonra o şarkı başladı. Hani bizim şarkımız. Arabada sonuna kadar açar, camları indirir, bağıra bağıra söylerdik ya. Şimdi…

hâlâ aynı şarkıdayım

ya be, gece yarısını çoktan geçtik, kafe kapandı kapanacak, ben hâlâ aynı köşedeyim. telefonu elime aldım yine, o mesajı açtım. iki kelime. "artık yapamıyorum." iki kelime be. üç yılın karşısına iki kelime… gülüyorum…

O şarkıyı yine açtım bu akşam. Hani şu, seninle ilk kez kulaklığı paylaştığımız gün çalan. Gözlerim dolmadı bu sefer, gerçekten. Sadece dinledim, sonuna kadar. Sonra albüme baktım, şu yarım kalmış olana; köşesi kıvrık…

Gece yarısı oldu, ev sessiz, ben yine seni düşünüyorum. Normal mi bu ya? Üç yıl oldu. Üç yıl. Hâlâ aynı yerdeyim. Bugün bi kafede arkadaşımla oturuyordum. Kafamı kaldırdım, sen. Kapıdan girdin, kahveni söyledin…

Yine mi sen

Akşamüstü markete indim, kasada çalan o şarkı… ya o şarkı işte. Bir an elimdeki poşeti unuttum, kaldım öyle. Nefret ediyorum senden, biliyor musun? Ama gülümsemeden de geçemedim, salak gibi. 🙈 Dün gece de telefona…

Duydum işte

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Bana söylemedin, bir arkadaşımdan duydum, sıradan bir pazar öğleden sonrası, elimin altında çayım soğurken. Ne güzel. Demek böyle oluyormuş. Ve ben ne yaptım biliyor musun? Kalktım, telefonu…

Bu saatte yine telefonun sesine uyandım. Sana bakmadan önce kendime kızdım, sonra yine baktım. Tabii ki sen değilsin. Tabii ki. Biliyorsun, bir yıl önce bu gece yarılarına denk gelirdin. Kapıyı çalmazdın, ertesi sabah…

Eski sevgilim, bugün yine o albümü açtım. Hani şu yarısı boş kalanı. İlk sayfada ikimiz, ikinci sayfada sadece senin gülüşün, üçüncüde... yok zaten üçüncü. O gün fotoğrafları koyarken "sonra tamamlarız" demiştin ya…