Eski sevgilim, bugün yine o albümü açtım.
Eski sevgilim, bugün yine o albümü açtım. Hani şu yarısı boş kalanı. İlk sayfada ikimiz, ikinci sayfada sadece senin gülüşün, üçüncüde... yok zaten üçüncü. O gün fotoğrafları koyarken "sonra tamamlarız" demiştin ya, hani o "sonra" hiç gelmedi. Neyse, bunu yazmak için açmadım albümü. Sadece bakmak istedim, o kadar.
Bir de şarkı. O şarkıyı artık ağlamak için açmıyorum, bunu fark ettim bu akşam. İlk notada göğsümün ortasına oturan o taş kalkmış. Yerinde bir boşluk var, ama boşluk artık acıtmıyor. SAÇMALIYORUM belki!! Ama öyle işte. Kendime kızmıyorum artık, o dönem her mesaja saatlerce cevap yazdığım için. Yazardım, çünkü seviyordum. Suç mu bu?
Giriş yap, bu yazıya puan ver.