#şarkı

Yine o şarkı. Yine o mesajlar. Aynı yer, aynı saat, aynı ben. Kendime "yine mi" diyorum ama elim telefona gidiyor işte, engel olamıyorum 🙈 Gece yarısı oldu. Uyku tutmuyor. Evdeki bütün sesler kesildi, kafamın içi daha…

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Ne diyeyim, hayırlı olsun ya... Hayırlı olsun be. Haberi annem söyledi. Mutfakta bulaşık yıkıyordum, elimde tabak kaldı öyle. Su akıyor, ben bakıyorum. Öfke mi, özlem mi, bilmiyorum. İkisi…

Yaz bitti sayılır. Akşam serinliği girdi içeri, perde kıpırdadı. Ben de kalktım, pencereyi kapattım. Sonra oturdum yine. Bugün o fotoğrafı açtım. Fotoğraf değil aslında, bi videodan kalma bi kare. O sokak, o saat, sen…

Bu gece yine o şarkı çıktı karşıma. Radyoda değil, telefonumda. Eski bir listede, aramadığım bir yerde. Parmaklarım durdu. Bir saniye bile sürmedi, göğsümün ortasında o şey yine sıkıştı. Bıçak gibi değil. Daha çok bir…

O şarkıyı duyunca

Yine o şarkı çaldı. Bir kafenin köşesinde, kimse kimsenin sesini duymadığı bir saatte. Elimdeki bardağı bıraktım. Göğsümde o şey yine sıkıştı. Nefes almaya çalışıyorum, olmuyor. 😔 O geceyi hatırladım. Düğün salonu…

kafenin kapanmasına az kaldı ama kimse gitsin demiyor işte. kulaklık takılı, o liste açık. üçüncü kez başa sardım bu gece, farkında bile değilim sona geldiğimin, zaten hiç farkında olmuyorum. o şarkılardan biri var ya…

Kütüphanenin o masası

Bugün o yolu tuttum yine. Kütüphanenin önünden geçerken ayaklarım durdu. İçeride kimse yoktu, masalar boştu. Senin oturduğun masa da boştu. İki yıl boyunca aynı masaya oturmuştun. Ben de karşına geçip kitap açmış gibi…

Az önce mutfakta bir tabağı yıkıyordum, elim durdu. Senin sesin geldi aklıma. Bir şey söylememiştin, öylece duruyordun karşımda ama ben yine de duydum. Bu aralar böyle oluyor işte, en olmadık yerde çıkıp geliyorsun. Dün…

O gün

Çocuklar uyudu. Ben yine o fotoğrafın karşısındayım. Hani şu düğündeki... hatırlıyor musun, ben o gün elbisenin fermuarını çekememiştim de annem çekmişti. Sen uzaktan bakıp gülmüştün. Ben utanmıştım. 🙈 O gün ne kadar da…

Bu gece yine telefonu elime aldım, mesaj kutusunu açtım. Boş. Tabii ki boş, ne bekliyordum ki. Ama işte her seferinde bir umut... sonra kendime kızıyorum, ya, kaç yıl oldu, hâlâ neyi bekliyorum? O gün gönderdiğin o…

Çocuklar uyudu. Ben yine mutfaktayım, çay koydum ama içmiyorum… soğusun diye bekliyorum. O şarkı çalıyor yine. Kaçmıyorum artık, duruyorum. Dinliyorum, içim yanıyor… o gece hep aynı şarkıyı isteyip durmuştuk, garson…

Bu sefer ne radyo ne tabak, çarşafın altında telefon

Yatağa girdim, ışığı kapattım, sonra tekrar açtım. Uyku yok. Telefonu elime aldım, ne açacağımı bilmeden gezdirdim parmağımı, sonunda kendi kendime kızdım ve yere bıraktım. Ama işte insan kendinden kaçamıyor be. Gözümü…

Hâlâ Tamamlanmayan Cümle

Bu saatte uyuyamıyorum yine. Herkes yattı, ev sessiz, benim içimdeki o cümle hâlâ orada duruyor. Hani şu bitiremediğim cümle. Gecenin bu vaktinde seni düşünmemek için kendime söz vermiştim, ama tutamadım işte 🙈 Telefonu…

Bugün yine o şarkı çaldı. Kafede oturuyordum, kahvem önümdeydi. Hani elin kendiliğinden telefona gider ya, benim de gitti. Ekranı açtım, adını buldum, sonra kapattım. Bu kaçıncı bilmiyorum artık 🙈 Ortak arkadaşın…

Bu gece o şarkıyı yine buldum. Bilerek yapmadım, kendiliğinden önüme çıktı, ben de dinledim. Baştan sona dinledim ve hiçbir yere kaçmadım… Sen o gece hep aynı şarkıyı istedin, hatırlıyor musun, arkadaşının doğum…