#eski sevgili

Yine kutuyu açtım. Yine. Kaçıncı oldu bilmiyorum, saymayı bıraktım artık. Yüzük duruyor içinde, ben duruyorum karşısında, ikimiz de birbirimize bakıyoruz öylece. Sonra bir yerde ben gülmeye başlıyorum. Sen olsan…

Akşam oldu yine, çay demledim. O mesaj hâlâ orada duruyor. Tek satır. Okumadım desem yalan, ezberledim bile 🙈 Cevap yazamadım be. On sene sonra ne yazılır ki? "İyiyim" desen yalan, "kötüyüm" desen ne olacak? Kendime…

İki satır

Uyumadım. Uyuyamıyorum zaten, bu saatlerde hep aklıma sen geliyorsun ya, işte ondan. Bugün sana mektubumu yazdım. Evet, hâlâ yazıyorum. Sen iki satırı zor yazıyorsun ama ben her cuma oturup saatlerce yazıyorum sana. Ne…

Kahveyi tek kişilik yapıyorum artık

Gece yarısını yine geçtik, biliyorum. Uyumaya niyetim yok, çünkü uyursam sabah olacak ve sabah olunca mutfakta o sessizlik beni bekliyor olacak. Sana kızmak istiyorum ama önce şunu söyleyeyim: bugün kahveyi tek kişilik…

Bu saatte uyku yok. Gözümü kapatsam o gün geliyor. Otobüs durağındaydık, sen gidiyordun, ben arkandan bakakaldım. 'Kal' diyemedim. Sadece 'iyi yolculuklar' dedim. İYİ GİT! Sanki içimden kopan şey o iki kelimeydi 😔 Sen…

Kızgınım sana. Hem de öyle bir kızgınım ki anlatamam. Ne kavga ettik ne konuştuk, bir sabah kalktım, yoktun. Bir mesaj bile bırakmadın. İnsan giderken bir cümle bırakır be. "Bitti" der, "yapamıyorum" der, ne bileyim…

Bir düğünde çaldı

Geçen akşam bir düğüne gittim. Kuzenimin düğünü, yıllardır görmediğim akrabalar, uzun masalar, kalabalık. İyiydim, gerçekten iyiydim, hatta ilk defa gülerken kendimi yakaladım, için için bir şey sıkışmıyordu göğsümde…

Sevgili sen, Düğünde seni görünce ellerimin titrediğini kimse fark etmedi sanıyorum. Ben fark ettim ama. Yıllar geçmiş, ne olmuş yani, dedim kendime. Sonra o şarkı çaldı. Sen de hissettin. Göz göze geldik, ben başımı…

Bu sefer farklı bir durak

Bugün başka bir durakta otobüs bekledim. İlk kez. Ama beynim yine onu buldu, şaşırmadım artık 🙈 Telefonu cebimden çıkardım. Koydum. Çıkardım. Koydum. Ya ben o akşam bir şey yazsaydım ya? İki kelime be, iki kelime… Sonra…

İki Kelimenin Altında Ne Var

Canım, hâlâ o iki kelimenin içindeyim. "Merhaba, nasılsın." Bu kadar işte. Ama ben o iki kelimenin altında yılları görüyorum ya, belki de sorun bende. 🙈 Akşam oldu, hava yeni serinledi. Telefonu elime alıyorum…

Bugün annemin evindeydim. Hani şu eski balkonlu, çamaşır iplerinin hâlâ durduğu ev... Kenarından sarkan örtüleri topluyordum, elim boşluğa gitti, balkonun demirine tutundum. Sonbahar gelmiş meğer. Ben nerede kaldım, hiç…

Düğün Işıkları

Havalar serinlemeye başladı ya, hani akşam olunca insan bir üşür, bir de içi sızlar ya. Bugün öyle bir akşam işte. Kafamda hâlâ o düğün salonunun ışıkları, o kalabalık, bir de senin o köşede duruşun var. Geçen hafta…

Eylül yaklaşırken

Eski sevgilim… yine buradayım. Bu gece evdeyim, annem erkenden yattı, ben de kendime bir çay demledim ama soğumasını beklerken yine sana daldım işte. Yaz bitiyor ya, hani şu akşamüstü hafif serinlik gelir, insanın içi…

Bugün o mesajı yine açtım. Yazdıklarını baştan sona okudum, sonra kapattım. Silmedim. SİLMEDİM İŞTE!!! Ne kadar sinirlensem de elim gitmiyor, gidemiyor. 🙈 Biliyor musun, artık sana kızmak bile beni yoruyor. Özlüyorum…

Bu mektubu yazmayacaktım. Sonra çantanın dibinde elime bir kâğıt parçası geçti, katlanmış hâli öylece duruyordu, kenarı yumuşamış, kat izleri iyice oturmuş. Açtım. Senin yazın. Ortada bir yerinde, kalemin biraz…