Bu saatte uyku yok

Özlem yazıları

umut_isigi

4 Mart 2026 · 1 dk okuma

Bu saatte uyku yok. Gözümü kapatsam o gün geliyor. Otobüs durağındaydık, sen gidiyordun, ben arkandan bakakaldım. 'Kal' diyemedim. Sadece 'iyi yolculuklar' dedim. İYİ GİT! Sanki içimden kopan şey o iki kelimeydi 😔

Sen yine kapıma dayanırsın diye bekliyorum. Nefret ediyorum bundan!! Her seferinde bir hafta, iki hafta... Sonra bir mesaj. 'Nasılsın?' NASILSIN MI?? DAĞILDIM İŞTE, GÖRDÜN MÜ?!

Ama asıl aklımda kalan o fotoğraf. Geçen sene çektiğin. Ben yandan bakıyorum, sen bana dönmüşsün, ağzın yarım açık, bir şey söyleyeceksin gibi. Söylemedin. Ben de söylemedim. İkimiz de sustuk. O suskunluk hâlâ içimde, taş gibi 💔

Sen hep gidiyorsun. Ben hep o gün söyleyemediğim cümleyle kalıyorum. Keşke söyleseydim. KEŞKE!! Belki o zaman bu kadar kırılmazdım...

Bir daha inanmam sana. Duyuyor musun? BİR DAHA İNANMAM! Yemin ederim. ...Yemin edemiyorum işte 😔🖤 İşte bu yüzden kızgınım sana. Ve kendime.

Yazan umut_isigi

8,6 / 10

Giriş yap, bu yazıya puan ver.

Yorumlar

pembe_bulut
7 ay önce

O fotoğraftaki yarım kalan cümleyi o kadar iyi biliyorum ki. Ben de dolabın arkasına kaldırdığım bir kırmızı atkıyla yaşıyorum; kaldırdım ama atamıyorum. "Yemin edemiyorum işte" deyişin varya, orada durdum 🥺
umut_isigi yazar
7 ay önce

pembe_bulut yazdı: “O fotoğraftaki yarım kalan cümleyi o kadar iyi biliyorum ki. Ben de dolabın arkasına kaldırdığım bir kırmızı atkıyla yaşıyorum; kaldırdım ama atamıyorum. "Yemin edemiyorum işte" deyişin varya, orada…”

Kaldırıp atamadığın o atkıyı anladım işte 🥺 Ben de o fotoğrafı sildim sanıyorum, telefonun derinliklerinde hâlâ duruyor. Kaldırdıkça geri geliyorlar, sen de bilirsin.

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.