#çay

Gece yine mutfaktayım. Çay demledim, senin bardağını da çıkardım. Sonra geri koydum.. Sen eskiden kapıdan çıkarken dönüp bakardın ya. O bakışı özledim. O fotoğraftaki gülüşünü özledim. Bugün konuşacaktım. Sabahtan…

Kız, bugün yine o çay bahçesinin önünden geçtim. Oturmadım. Oturmadım işte. Geçen sefer seninle oturduğumuz masaya baktım sadece. Bardağı tutarken ellerim titriyordu, hatırlıyor musun? Ben o an hiçbir şey söyleyemedim…

Yine kırıldım ama

Canım, bugün yine kırıldım sana. Hem de neye kırıldığımı tam bilmeden. Sabahtan beri ağzımı açıp tek kelime etmedim, sen de sormadın. Belki sordun da ben duymadım.. bilmiyorum. Akşam sofraya oturduk, ikimiz de…

Kilidi Değiştirdim, Seni Değil

Kilidi değiştirdim. Hani şu kapıyı. Biliyorsun. Üç ay boyunca her gece o kapının önünden geçtim, sonra bir gece sen geldin ve ben açtım. İşte o kapı. Geçen hafta çilingir çağırdım, adam on dakikada halletti. Ben o…

Bu gece yine uyku tutmadı. Bu sefer o masayı düşünmeyecektim, kendime söz vermiştim ya... başaramadım işte. Kalktım, mutfağa gittim, bir bardak su aldım elime, sonra balkona çıktım. Şehrin gecesi serin. Hani şu düğün…

O eski fotoğraftaki kız

Bu saatte uyuyamadım yine, kalktım çayı koydum. Kimse için değil, kendim için. Bunu yazarken bile tuhaf geliyor insanın kulağına, değil mi? Ama öğrendim artık. Sabahları erken kalkmayı, demliği kendi elimle tutmayı…

O masayı hâlâ görüyorum

Öğleden sonra pencereden dışarı bakıyorum. Yağmur yağıyor. İnce ince. Sen yoksun ya, yağmur bile başka yağıyor sanki. O gün de böyleydi hava. Çay bahçesine oturduk. Ben elimi bardağa uzattım, elim titriyordu. Sen fark…

Bugün yine o çay bahçesini düşündüm. O masayı. Hani şu köşedeki, gölgesi üstüne düşen. O gün hava tam böyleydi işte, martın ortası, güneş var ama ısıtmıyor. Ellerim titriyordu, hatırlıyor musun. Çayı zor tuttum, bardak…

Çocuklar uyudu. Ben yine mutfaktayım, çay koydum ama içmiyorum… soğusun diye bekliyorum. O şarkı çalıyor yine. Kaçmıyorum artık, duruyorum. Dinliyorum, içim yanıyor… o gece hep aynı şarkıyı isteyip durmuştuk, garson…

hayatım, yine buzdolabının önünde durdum.. sadece sana bakmak için. kapaktaki o fotoğrafta gülüyorsun ya, ben o gülüşü aylardır canlı görmüyorum. görüntülüde görüyorum da… dokunamıyorum işte. bu akşam canım çok sıkıldı…

bugün iki yıl oldu

hayatım, bugün tam iki yıl oldu.. aynı evde, aynı sabahlara uyanmayalı. iki yıl. yazarken bile inanamıyorum. akşam annemdeydik, herkes gülüyordu, ben de güldüm işte.. bir ara mutfakta durup seni düşündüm. sen olsan şu…

Canım, sen yan odada uyuyorsun. Mutfaktan geçerken çay bardağını gördüm lavaboda, elime aldım. Yıkadım ama öylece tutuyorum hâlâ, elim gitmiyor yerine koymaya. Sabah erken kalkıp perdeyi açar ya, işte o an içimde bir…

Anlat desen ne anlatayım. Aynı sofrada oturup iki saat boyunca üç cümle konuşamadığımızı mı, yoksa o düğünde bana uzanan eli tuttuğumda içimden bir şeyin kopup gittiğini mi.. Hâlâ bilmiyorum. Bilmediğim için de oturup…

Bugün de güldüm işte

Hayatım, bugün sana bir şey söyleyeceğim ama nereden başlasam bilmiyorum, çünkü öyle çok şey birikmiş ki içimde, hepsini aynı anda söylesem cümleler birbirine girer, sen de bana gülersin, ben de kendime gülerim, işte…

Yine o çay bardağı

Mutfakta oturuyorum, karşımda boş bir bardak. Çay koydum ama içmedim. Soğusun diye bekliyorum belki de.. bilmiyorum. Bu akşam düğünden geldim. Komşunun kızını evlendirdik. Herkes güldü, oynadı, halay çekti. Ben bir…