#çay

Dün akşam annemin evindeydim. Sobanın üstünde çay kaynıyordu, annem mutfakta bir şeyler dürmekle meşguldü. Ben de karşısındaki tabureye çöktüm, öylece oturuyordum. Annem bir ara başını kaldırdı, bana baktı, bir şey…

Gece yine mutfaktayım. Çay demledim, senin bardağını da çıkardım. Sonra geri koydum.. Sen eskiden kapıdan çıkarken dönüp bakardın ya. O bakışı özledim. O fotoğraftaki gülüşünü özledim. Bugün konuşacaktım. Sabahtan…

Canım, Bu gece yine mutfaktayım. Sen uyuyorsun, benim elimde senin çay bardağın… hani şu ince belli olan. Yıkarken durdum, ışığın altında tuttum da baktım. Kenarında dudağının izi var gibi geldi bana, öyle bir şey yok…

çizik ekran

Yine o telefonu elime aldım. Ekranın ortasından bir çizik geçiyor, hatırlıyor musun, o gün sen sinirlenip masaya çarpmıştın. O çizik hiç geçmedi. Ben de hiç geçiremedim. Mesajlara baktım, en baştan. İlk günlerdeki "iyi…

Bu akşam çocuklar erken yattı. Mutfakta çayım soğuyor, ben hâlâ karşısında oturuyorum. Elimi uzatıp telefonu aldım, o fotoğrafa gittim yine. Bizim düğün fotoğrafımız. Sen smokinle gülüyorsun, ben de o kadar mutluyum…

Akşam oldu yine, çay demledim. O mesaj hâlâ orada duruyor. Tek satır. Okumadım desem yalan, ezberledim bile 🙈 Cevap yazamadım be. On sene sonra ne yazılır ki? "İyiyim" desen yalan, "kötüyüm" desen ne olacak? Kendime…

Kız, bugün yine o çay bahçesinin önünden geçtim. Oturmadım. Oturmadım işte. Geçen sefer seninle oturduğumuz masaya baktım sadece. Bardağı tutarken ellerim titriyordu, hatırlıyor musun? Ben o an hiçbir şey söyleyemedim…

Bardağı Yine Yanına Koydum

Canım, Bugün pazartesi işte. Öğlen oldu, ben hâlâ mutfaktayım, önümde soğumuş çay. Senin bardağını yine yanıma koydum, hani her zaman yaptığım gibi. Koydum ama yanımda sen yoksun, biliyorum. Alışkanlık be. Yirmi iki…

bugün iki yıl oldu

hayatım, bugün tam iki yıl oldu.. aynı evde, aynı sabahlara uyanmayalı. iki yıl. yazarken bile inanamıyorum. akşam annemdeydik, herkes gülüyordu, ben de güldüm işte.. bir ara mutfakta durup seni düşündüm. sen olsan şu…

Bugün annemle pazara gittik. Domates seçiyordu, eli bir tane domatesin üstünde durdu, sonra bana döndü, "sen bunu seversin" dedi. Gülümsedim ama içimden bir şey koptu ya. Çünkü sen de severdin. Pazarda domates seçerken…

Bu gece o şarkıyı yine buldum. Bilerek yapmadım, kendiliğinden önüme çıktı, ben de dinledim. Baştan sona dinledim ve hiçbir yere kaçmadım… Sen o gece hep aynı şarkıyı istedin, hatırlıyor musun, arkadaşının doğum…

Yine vapur sesi duydum bugün. Bir an durdum. Sen yoktun ama içimden “iki durak sonra gelir” diye geçti. O gün çay bardağını tutarken ellerim titriyordu ya. Ben de sana bakamadım. Kız, söylesene, sen de mi heyecanlıydın…

Bardağın hâlâ orada

canım… yine senin bardağını doldurdum. çayı koydum, buharı çıktı, sonra baktım. senin tarafın boş. iki yıl oldu ama ben hâlâ her akşam iki bardak çıkarıyorum. alışkanlık işte, elim gidiyor. bugün yine o günü düşündüm…

O masaya bir daha oturamadım

Bu saatte uyumak mümkün değil. Dışarıda yaz bitiyor, ben hâlâ aynı akşamın içindeyim. Bugün nedense seni çok aradım. Arasam mı diye düşündüm ama... arasam ne diyeceğim ki, işte öyle. Hatırlıyor musun, o düğünde ilk…

Az önce yine o kolyeyi düşündüm. Açmadım bile çekmeceyi, sadece elimi üstüne koydum. Kapattım. O kadar. Bir sene önce bugün… ne biliyorum, tam bir sene mi? Saymadım. Saymayı bıraktım sonunda. Ama takvimde bir yer var…