#yüzük

Bu saate kadar oturdum yine. Uyku yok, olmuyor işte. Bugün annem geldi yanıma. Yüzüme bakıp durdu, bir şey soracakmış gibi ama soramadı. Ben de bir şey söylemedim. İkimiz de sustuk. Çay demledi, önüme koydu, ben bardağı…

Yüzüğü Hâlâ Saklıyorum

Az önce yine açtım o albümü. Hani şu köşesi yıpranmış olan. Bilmem kaçıncı kez. Kapatınca bir şey kapanıyor içimde, sonra tekrar açıyorum. Bitmiyor bu. O fotoğraflar bana hiç adil davranmıyor biliyor musun. Hepsi o günü…

Az önce yine açtım o çekmeceyi. Biliyorum, açmayacağım diyorum her seferinde ama elim gidiyor işte. Yüzük hâlâ orada, kutunun içinde, yan yatmış. Alıp parmağıma geçirmedim, geçiremiyorum. Sadece baktım. Bir dakika…

Kutuyu bu sefer açmadım, sadece baktım

Yatağın kenarında oturuyorum. Elbise dolabının en altında, öteki tarafa kaymış, senin çoktan unuttuğun o kutu var ya. Bu sefer açmadım. İnan bana açmadım. Sadece çektim, dizimin üstüne koydum, öylece baktım. Bir buçuk…

Yine kutuyu açtım. Yine. Kaçıncı oldu bilmiyorum, saymayı bıraktım artık. Yüzük duruyor içinde, ben duruyorum karşısında, ikimiz de birbirimize bakıyoruz öylece. Sonra bir yerde ben gülmeye başlıyorum. Sen olsan…

Parmağımdaki İz

Bey… yine uyudun. Horlama sesini dinliyorum şu an, hani şu bazen beni çıldırtan, bazen de iyi ki varsın dedirten sesi. Uyandırmak istemiyorum seni, uyandırırsam ne diyeceğim ki zaten? Sabah yine aynı şeyleri…

Bugün çekmeceyi açtım. Yine. Yüzük orada, bir saniye baktım, kapattım. Sanki her açtığımda bir şey değişecekmiş gibi ama yok, hep aynı yerde, hep aynı sessizlikte. Biliyor musun, beni asıl kıran o cümle değildi. "Ben…