Parmağımdaki İz

Bey… yine uyudun. Horlama sesini dinliyorum şu an, hani şu bazen beni çıldırtan, bazen de iyi ki varsın dedirten sesi. Uyandırmak istemiyorum seni, uyandırırsam ne diyeceğim ki zaten? Sabah yine aynı şeyleri konuşacağız, ya da konuşmayacağız. İşte tam da bunu yazmak için oturdum buraya.

Bu gece yatakta dönüp dururken aklıma o terminal geldi. Hani şu evlenme teklifin. Sen bana otobüs terminalinde yüzüğü takmıştın ya, ellerin titriyordu. Benim de titriyordu. İkimiz de birbirimize gülmüştük, hatırladın mı? Ben hatırlıyorum. O anı hiç unutmadım. O yüzüğü takarken yüzüne bakışını, o heyecanı, o korkuyu… yıllar geçti ya, ben hâlâ o anı düşününce içim bir tuhaf oluyor.

Sonra aynı eve girdik. Aynı masaya oturduk. Ve bir gün fark ettim ki, aynı masada otururken konuşacak bir şey bulamıyoruz. Sen susuyorsun, ben susuyorum. Ben daha çok susmayı seçiyorum, biliyorum. En kolayı o çünkü. Ama susmak da bir yerde birikiyor, taşıyor işte.

Geçenlerde düğün fotoğraflarına baktım. Hani şu albüm var ya, hani açmaya korktuğum. Açtım. Sonra parmağıma baktım; o gün taktığın yüzük artık iz bırakmış. İnce bir çizgi. Silinmiyor. Ne kadar uğraşsam da geçmiyor. Ve ben o izi her gördüğümde içimden geçen tek şey şu oluyor: ya, biz ne ara bu hale geldik be? Ne ara bu kadar sustuk? Ne ara birbirimizi kaybettik aynı evin içinde? Sen söyle.

Kızgınım sana. Bazen öyle kızgınım ki, gece horlarken yastığı kafana geçirmemek için zor tutuyorum kendimi 😤 Ama sonra… sonra dönüp yüzüne bakıyorum, o çocuk gibi uyuyuşunu görüyorum, içim eriyor. Ve o an anlıyorum ki, kızgınlığım sana değil aslında. Kızgınlığım bize. Bize ne olduğuna. Sana da kızamıyorum, kendime de. Sadece… çok özlüyorum. O günleri. O terminali. O titreyen elleri. O kahkahaları. 💔

Belki bunları sana hiç söyleyemeyeceğim. Yarın sabah yine kahvaltıda sessizce oturacağız, sen işe gideceksin, ben arkandan bakacağım. Ama bu gece, buraya yazarken, sanki sana söylüyormuş gibi oldum. İçim biraz olsun hafifledi. Uyu sen. Horla. Ben yine seni dinlerim. Bir yanım hâlâ o terminaldeki kıza, o heyecanlı ellere dönmek istiyor. 🥺