#eski mesajlar

Bir de utanmadan gülüyorum

Akşam oldu yine. Hani şu seninle konuştuğumuz saat. Hep aynı saatte buluşur gibi olurduk ya, işte o saat. Şimdi o saatte ben sadece fincanı yıkıyorum. Sonra telefonda duran o mesajın ekran görüntüsüne bakıyorum, sonra…

Bu saatte yazmak da ne bileyim. Gündüz bir telaşın içinde insan unutuyor, gece olunca hepsi geri geliyor. Bugün annemin yanındaydım. Oturmuş, bir şeyler anlatıyordu; ben onu dinliyormuş gibi yaparken aklıma o akşam…

Gecenin Bu Saatinde

Yine o saat. Herkes uyudu, ev sustu, ben yine telefonu elime aldım. Açmayacağım diyorum kendi kendime, sonra yine açıyorum. Kaç yıl oldu, o konuşmalar hâlâ orada, silinmemiş. Baştan sona okuyorum, bir daha, bir daha…

Gece yarısı yine telefon elimde. Uyku yok. O klasöre girdim yine. Adını değiştirdim ya, değiştirdim de içi aynı işte. Bir fotoğrafı büyüttüm. Sen yemek yiyosun, ben arkada sırıtıyorum. O zamanlar ne güzeldi be… diycem…

Bugün seni hiç aramadım

Bugün bütün gün seni aramadım. Yani aramak istemedim değil, arayamadım. İkisi arasında fark var mı, bilmiyorum. Ama telefonu elime aldım, koydum, tekrar elime aldım. Sonra mutfağa gittim, su içtim. Su içmek ne alaka…

Dün gece yine girdim o kelime oyununa. Hani şu seninle tanıştığımız yere. Kimse yoktu. Bir tek ben vardım, bir de o boş ekran. Keşke… keşke bir şey yazsaydın. Biliyorum, yazmayacaksın. Bitti. Ama ben hâlâ o son mesajı…

Yine o mesaja baktım. Hani şu son yazdığın. Okudum, kapattım. Sonra bir daha açtım… Biliyorum, artık yazmayacaksın. Ama ben hâlâ bekliyorum işte. Keşke diyorum, keşke bir kere sesini duysaydım. Yüzünü değil, sesini…

Keşke Demenin Adresi

Bu sabah yine erken uyandım. Hani şu kuşların bile daha tam uyanmadığı, gökyüzünün lacivertten griye geçmeye üşendiği an var ya, işte tam o an. Yatağın diğer tarafı boş, hatta diğer tarafı bile yok, ben hep sağ kenarda…

Telefon hâlâ elimde. Ekran karardı, ben hâlâ bakıyorum. Aynı tek kelime. Defalarca okudum. “Nasılsın?” Bu kadar. Başka bir şey yok. Şu an ne hissettiğimi bilsem bu yazıyı yazmazdım zaten. Kızgın mıyım? Değilim galiba…

Yine o ekranın başındayım. Saat kaç olmuş bilmiyorum, telefonun ışığı yüzüme vuruyor, gözlerim yanıyor ama kapatamıyorum. O gün yazdığın mesajı açıyorum. Son yazdığın mesaj. "İyi geceler" demiştin sadece. O kadar basit…