Gece yarısı yine telefon elimde.

Gece yarısı yine telefon elimde. Uyku yok. O klasöre girdim yine. Adını değiştirdim ya, değiştirdim de içi aynı işte.

Bir fotoğrafı büyüttüm. Sen yemek yiyosun, ben arkada sırıtıyorum. O zamanlar ne güzeldi be… diycem de değil. Değil işte.

o mesaj aklıma geldi yine. "Bizden olmaz." Hâlâ kızıyorum okuyunca, ya. Hâlâ. Sonra gülüyorum kendime, 19 yaşındayım ve bi cümleye bu kadar takılıyorum.

Ama şunu fark ettim bu gece: ben o fotoğrafları silmedim çünkü o kız da benim. O kız benim eski hâlim, ve o kız baya cesurmuş aslında. Yeni hâlim daha mı güzel? Daha güzel. 🙈

Parmağım sil tuşuna gitti, gitmedi. Ekranı kapattım, açtım. Kapattım, açtım. Telefonu yastığın altına attım, iki dakika sonra yine çıkardım. Sabaha karşı belki uyurum.

Canım yanıyor ama geçiyo. Geçiyo işte. 🌙