Bu gece de geçti işte
Sevgilim. Yine telefon elimde. Yine o ekranın ışığı yüzüme vuruyor, yine sen yoksun. Ya bu ne be... kaç gece oldu, sayamıyorum artık. Saymıyorum da aslında. Sayınca daha çok batıyor. Bugün düğün fotoğrafımıza baktım…
Gelmeden
Kafede oturuyorum. Karşımda boş bir sandalye var ve ben o sandalyeye bakmamak için kendimi zor tutuyorum.. Sabah aynaya kaç kere baktım bilmiyorum. İki kere çıktım evden, iki kere geri döndüm. Saçım mı, üstüm mü, yoksa…
cebimdeki bileklik
Pazar öğleden sonrası işte. Herkes bir yere gidiyor, ben yine bu koridordayım. Camdan bakıyorum, dışarıda güneş var, insanlar geziyor. Ben ise sadece senin kapının açılmasını bekliyorum. Her seferinde içimden bir ses…
Çekmecedeki Kutu
Oturuyorum öyle, uyku yok. Olmuyor zaten, biliyorsun. Gözümü kapatsam senin o kapıda belirdiğin an aklıma geliyor; hani sanki hiç gitmemişsin gibi, hiçbir şey olmamış gibi bakışın. O bakışı unutamıyorum. Kalktım…
Bir yaz daha geçiyor
Canım, bu akşam sen uyuyunca yanına oturdum, elini tuttum. Nefesin düzenliydi ya, işte onu duydukça içim rahatlıyor. O kadar korkuyorum ki bazen nefesini duymak için sessizce eğilip dinliyorum, sonra kendime gülüyorum…
Bu Sefer Ağlamadım
Dün gece annemin yanında oturuyordum, televizyon açıktı ama ikimiz de bakmıyorduk. Annem birden "yüzün yine düşük" dedi. "Yok bişi" dedim. O da bilmiyor mu sanki. Gözlerimi kaçırdım hemen. Sonra kalktım, odama geçtim…
Kordon'da bu saatte
Sevgilim. Cumartesi gecesi. Ben yine uyuyamadım. Yine telefon elimde. Yine aynı şeyi yapıyorum: yazıyorum, siliyorum, yazıyorum, siliyorum. Sonra hiç göndermiyorum. 🙈 Bu kaçıncı cumartesi be? Saymadım. Sayamıyorum…