Bu gece yine yazacağım

Yine sessizlik. O sessizlik. Sofrada iki tabak, iki insan, sıfır kelime. Sen olsaydın ne derdin bilmiyorum ama bu sessizliği asla böyle bırakmazdın. Eminim. Kocam yanımda, gözleri ekranda. Benim gözlerim eski bir lise…

O yastığı hâlâ saklıyorum

Bu saatte uyumam lazımdı ya da bu saatte uyumuş olmam lazımdı. Yarın erken kalkacağımı biliyorum. Ama yatağa girdim, telefonu elime aldım, sonra aklıma o geldi. Yine. Bir yıldan fazla oldu be, bir yıldan fazla. Ve hâlâ…

Bu saatte yine sen

Yine bu saatte, yine sen. Gündüz bir şekilde idare ediyorum da gece olunca... olmuyor işte. Herkes uyudu, ev sessiz, ben bir tek kendi kafamın içinde gürültü çıkarıyorum. Ve o gürültünün içinde hep aynı ses: sen. Bugün…

Canım, Bu gece yine mutfaktayım. Sen uyuyorsun, benim elimde senin çay bardağın… hani şu ince belli olan. Yıkarken durdum, ışığın altında tuttum da baktım. Kenarında dudağının izi var gibi geldi bana, öyle bir şey yok…

Bugün o kadar normal geçti ki... yani normal işte, okula gittim, eve döndüm, senin yanına uğradım. Ama bir ara telefonu elime aldım, eski fotoğraflara baktım. Hani şu sahilde çekildiğimiz var ya, hani benim elimde…

Sana yazmadığım mektuplar

Sen, Bu gece yine uyuyamadım. Kızların odasına gittim, ikisinin de üstünü örttüm. Küçüğü rüyasında bir şey mırıldandı, büyüğü yastığına sımsıkı sarılmış. Onlara bakınca içim bir tuhaf oluyor, biliyor musun? Hem çok…

Bugün o fotoğrafı yine açtım. Kapatmadan önce baktım, baktım... elini tutuşuna. Sonra kapattım. Sonra bir daha açtım 🙈 sanki ikinci seferde değişecekmiş gibi. Değişmiyor işte. Hep aynı kare. Sonra kalktım, dışarı…

Bugün yine o şarkı çaldı. Kafede oturuyordum, kahvem önümdeydi. Hani elin kendiliğinden telefona gider ya, benim de gitti. Ekranı açtım, adını buldum, sonra kapattım. Bu kaçıncı bilmiyorum artık 🙈 Ortak arkadaşın…

Ceketin hâlâ askıda

Yine o şarkı çaldı bu akşam, radyoyu kapatamadım yine. Kapattım da... kapattım işte ama sonra geri açtım. Sen de gülerdin bana, "yine mi bu şarkı" derdin, gülümserdin. Ben de sana kızardım gülme diye, sonra ben de…

Pencereden

Bugün ayın yirmi biri. O gün. Kızımı okula bıraktım, döndüm. Evin önünde bir araba durdu, kapı açıldı, o indi. Kızıma sarıldı, bana değil. Ben pencereden baktım. Her seferinde aynı şeyi yapıyorum, biliyor musun? Perdeyi…