#veda

O Şarkı Çalınca

Yine o şarkı çıktı karşıma. Gece yarısı, radyoda, tesadüf işte. Ne tesadüf be, ne tesadüf... Kaç yıl oldu, hâlâ aynı yerde duruyor içimde. Sen bana o şarkıyı hatırlattığın akşam gülmüştük ya hani, ikimiz de. Ben o kadar…

Canım, bugün yine konuşmadık. Sadece oturduk. Elini tuttum, sen gözlerinle güldün, kaşlarının arası bir an açıldı. Ben de gülümsedim. Ne diyecektim ki zaten, sen oradaydın, ben oradaydım. Eve geldim, dolabı açtım. Atkı…

Bugün annemin yanında oturuyordum, balkonda. O da sessizdi, ben de. Bir ara elini omzuma koydu, hiçbir şey söylemedi. İşte o an dayanamadım, kalkıp iskeleye indim. Bilirsin, seninle ilk tanıştığımız yer orası. Kitabın…

Bir de utanmadan gülüyorum

Akşam oldu yine. Hani şu seninle konuştuğumuz saat. Hep aynı saatte buluşur gibi olurduk ya, işte o saat. Şimdi o saatte ben sadece fincanı yıkıyorum. Sonra telefonda duran o mesajın ekran görüntüsüne bakıyorum, sonra…

Bugün seni hiç aramadım

Bugün bütün gün seni aramadım. Yani aramak istemedim değil, arayamadım. İkisi arasında fark var mı, bilmiyorum. Ama telefonu elime aldım, koydum, tekrar elime aldım. Sonra mutfağa gittim, su içtim. Su içmek ne alaka…

Yüzüğü Hâlâ Saklıyorum

Az önce yine açtım o albümü. Hani şu köşesi yıpranmış olan. Bilmem kaçıncı kez. Kapatınca bir şey kapanıyor içimde, sonra tekrar açıyorum. Bitmiyor bu. O fotoğraflar bana hiç adil davranmıyor biliyor musun. Hepsi o günü…