#hastane

Canım, bu saatte uyumadım yine. Dolabı açtım, atkı elime geldi. Kokladım. Sana ait ne varsa orada saklıyorum galiba. Bugün doktor bir şeyler anlattı, ben dinler gibi yaptım. Sen elimi sıktın ya, ben sustum. Susarsam…

yüzüğü görmek istiyorum artık

Canım, bugün hastaneden çıkarken kapıda bir an sen bana gülümsedin ya... o gülümsemeyi eve kadar taşıdım, hâlâ duruyor içimde. Sabahtan beri düşünüyorum da, dün gece kutuya bir daha baktım. Yine açmadım. Ama bu sefer…

Canım, bugün yine konuşmadık. Sadece oturduk. Elini tuttum, sen gözlerinle güldün, kaşlarının arası bir an açıldı. Ben de gülümsedim. Ne diyecektim ki zaten, sen oradaydın, ben oradaydım. Eve geldim, dolabı açtım. Atkı…

Bugün yine o şarkıyı açtım. Hani senin eskiden çaldığın. Hani ben mutfaktayken arkadan gelirdi, ben de elimdeki tabağı bırakır, sana doğru dönerdim. Yine açtım işte. Artık sen çalmıyorsun ama ben yine de dönüp bakıyorum…

Sabahın Bu Saatinde

Sabah oldu yine. Çayı koydum, çocukların kahvaltısını hazırladım, her şey yolunda görünüyor ya… değil işte. Benim içimde hâlâ o gece duruyor. Hani kızım ateşlendiğinde hastanede sabahladığımız gece. Hani senin telefonun…

Mutfağın Işığı

Yine mutfaktayım. Saat kaç bilmiyorum, bakmıyorum artık. Buzdolabının sesi, lavabodan damlayan su, bir de benim nefesim. Evin içinde uyuyan bir tek sen varsın, geri kalan her şey susuyor. Ben de susuyorum işte, burada…

Sen Uyurken

Yine mutfaktayım. Sen içeride uyuyorsun, nefesini dinliyorum ama duymuyorum, kapı kapalı. İlaçlarını içtin mi diye kontrol ettim, içmişsin. İyi. Saat kaç bilmiyorum, geç işte. Canım… sen. Bak yine karıştırdım. Neyse…

cebimdeki bileklik

Pazar öğleden sonrası işte. Herkes bir yere gidiyor, ben yine bu koridordayım. Camdan bakıyorum, dışarıda güneş var, insanlar geziyor. Ben ise sadece senin kapının açılmasını bekliyorum. Her seferinde içimden bir ses…

Bir yaz daha geçiyor

Canım, bu akşam sen uyuyunca yanına oturdum, elini tuttum. Nefesin düzenliydi ya, işte onu duydukça içim rahatlıyor. O kadar korkuyorum ki bazen nefesini duymak için sessizce eğilip dinliyorum, sonra kendime gülüyorum…

Bugün o kadar normal geçti ki... yani normal işte, okula gittim, eve döndüm, senin yanına uğradım. Ama bir ara telefonu elime aldım, eski fotoğraflara baktım. Hani şu sahilde çekildiğimiz var ya, hani benim elimde…

Ellerim kapının dışında

Bugün yine yanındaydım. Kapıdan çıkarken hemşirelere gülümsedim, asansörde kimse yoktu, iyi ki yoktu. Ellerim… kapı kapanınca titremeye başladı işte. Her seferinde aynı şey. İçerideyken hiçbir şey yokmuş gibi duruyorum…

Kutunun Kendisi

Zaten biliyorsun canım, o kutu hâlâ çekmecede. Hastane çıkışında aldım ya hani, elimde tutuyordum. Vermedim. Bugün yine balkondayım. Sigara yanıyor, ben sönüyorum. Sabah yine erken kalktım, yüzümü yıkadım, sana güçlü…