O fotoğrafı yine açtım. Hani şu ilk gün çekindiğimiz, ikimizin de gülmeye çalıştığı ama beceremediği fotoğraf. İki yıl oldu ya. İki koca yıl. O gün uzattığın kalem hâlâ çekmecemde. Bazen açıp bakıyorum. Sadece bir kalem…

Gece yine uyku tutmadı. Annemlerdeyim, bayram kalabalığı dağıldı, ev sessizleşti. Bavulumun içinde duruyor hâlâ o davetiyelerden biri. Çıkardım, baktım… Bakıyorum, hiçbir şey düşünemiyorum. Gözüm o yazıda ama aklım…

O kutunun kapağı

Eski sevgilim… Bu akşam çekmeceyi karıştırıyordum. Bilirsin, hani şu hiçbir şeyi atamadığım, içinde fişler, eski kalemler, bir türlü çöpe gitmeyen ıvır zıvır biriken çekmece. Elimi attım, kapağı hafif çizik, o minik…

sevgili, bu gece yine seni düşünüyorum. Kaç yıl oldu, saymayı bıraktım. Ama Kordon'da o gece yürüdüğümüz yol aklımda. Ayakkabılarımın taşlara vurduğu ses bile. Bir de midye aldığımızı hatırlıyorum, ben limonu fazla…

Bugün yine açtım o mesajı. Hani şu silmeyi beceremediğim. Baştan sona okudum. Sonra başa döndüm, bir daha okudum… İçinde ne yok ki. Kızgınlık var, biraz alay var, sonra birden “ama seni hâlâ” diye başlayan bir cümle var…

Bu sabah evi toplamaya niyetlendim, hani şu dolabın üstündeki kutular var ya, üç aydır orada duruyorlar. Aldım elime, açtım, içinden yıllar önceki bir fotoğraf çıktı. İkimiz de gülüyoruz, güneş gözümüzü almış, sen…

Bugün yine o kolyeyi elime aldım. Çekmecedeki. Hani senin bana doğum günümde taktığın. Bir süre avucumda tuttum. Sonra geri koydum. Kapatırken elim titredi biraz.. alışkanlık işte. 🙈 İtiraf edeceğim. Artık seni…

Sildim de Ne Oldu

Fotoğrafı sildim ya. Hani geçen anlatmıştım. Sildim işte. Telefon rahatladı, ben rahatlamadım. Çünkü silince bitmiyor. Sildiğin şey ekrandan gidiyor, kafandan gitmiyor. Ne kadar aptalım, bunu yeni öğreniyorum. Otuz yedi…

Bu saatte uyuyamıyorum yine. Perde kapalı, dışarıda yağmur var mı yok mu bilmiyorum. Cebimdeki fotoğrafı çıkardım yine. Hani şu köşesi kıvrılmış, biraz solmuş olan. Her seferinde aynı şeye bakıyorum: senin gülüşün. Kaç…

Bugün çekmeceyi açtım. Yine. Yüzük orada, bir saniye baktım, kapattım. Sanki her açtığımda bir şey değişecekmiş gibi ama yok, hep aynı yerde, hep aynı sessizlikte. Biliyor musun, beni asıl kıran o cümle değildi. "Ben…