Bardağın hâlâ orada

canım… yine senin bardağını doldurdum. çayı koydum, buharı çıktı, sonra baktım. senin tarafın boş. iki yıl oldu ama ben hâlâ her akşam iki bardak çıkarıyorum. alışkanlık işte, elim gidiyor. bugün yine o günü düşündüm…

Bu akşam yine mektuplara baktım. Hepsini yan yana koydum masaya. İlk zamanlar ne güzeldi be. Haftada bir yazardın. Ben de her seferinde sabahı zor ederdim, postacı gelsin diye. Sonra mektuplar seyreldi. Ayda bire düştü…

Çekmecedeki Bileklik

Bugün yine o çekmeceyi açtım. Bilerek açtım, kendime eziyet olsun diye. Bileklik hâlâ orada, kutunun içinde, hiç takılmamış. Senin bileğine hiç değmedi. Ben onu alırken hayalini kurmuştum, hatırlıyor musun? Sana…

Geçen sene bu gece

Geçen sene bu gece... ya bilmiyorum be, belki de tam bir sene oldu, belki bir gün fazla. Ama ben o geceden beri aynı yerde sayıyorum, sen ise çoktan başka bir yere gittin. Hani şu bizim ilk gün oturduğumuz sıra var ya…

Yine açtım o mesajları. Okudum, kapattım. Sonra bir daha açtım. Ya ben ne yapıyorum? Akşam üstüydü, balkonda oturuyordum. Rüzgâr öyle bir esti ki... hatırladım işte. Sen gülerken gözlerin kısılırdı ya. Hani şu ilk gece…

O fotoğraf

Sen gideli kaç ay oldu, ben saymayı bıraktım artık. Sabah gözümü açar açmaz yine o fotoğraf. Hani şu son çekildiğimiz, senin o mavi gömleğinle, benim de saçım rüzgârdan dağılmış hâlim. Gülüyordum ya orada, gerçekten…

Yine uyuyamadım. Yatağın kenarına oturdum. Geç oldu, biliyorum. Ama içimde bir ses var, susmuyor. Bugün annemgil geldi, düğün telaşı vardı. Herkes gülüyor, bir şeyler anlatıyor. Ben de gülüyorum işte, rol yapıyorum…

Bu saatte uyumak yerine elimde telefon, tavana bakıyorum. Ne arıyorum bilmiyorum. Belki bir günaydın. Belki o cümlenin sonunu. Belki de sadece bir işaret, bir şey… 🙈 Bugün bir düğündeydim. Herkes oynuyordu, ben oturdum…

Bugün yine seni gördüm. Sen değildin ama sendin işte. Metroda, karşımdaki bankta oturuyordu, telefonuna bakıyordu ve başını tam o eğdiğinde ensesindeki saç çizgisi aynıydı. Bir saniye içim bir tuhaf oldu, sonra güldüm…

Telefonun Işığında

Gece yarısını çoktan geçti. Uyumam lazım. Yarın erken kalkacağım. Ama telefon elimde, ekranın ışığı tavana vuruyor, ben yine aynı yerdeyim. Eski fotoğraflara baktım biraz önce. Hani şu üniversiteden kalma olanlara…